T. C. Sağlik bakanliği haydarpaşa numune eğİTİm ve araştirma hastanesi I. Genel cerrahi kliNİĞİ



Yüklə 2,42 Mb.
Pdf görüntüsü
səhifə3/6
tarix11.01.2017
ölçüsü2,42 Mb.
#5072
1   2   3   4   5   6

    

 

 

17

 



 

 2.4.5 TANI 

      2.4.5.1 Laboratuvar yöntemleri: 

       Amilaz: Serum amilazının yüksek değerlerinin pankreatite eşlik ettiği, tanı 

koydurucu bir test olarak kullanılabileceği ilk kez 1929'da Elman ve arkadaşları 

tarafından tanımlanmıştır. Serum amilaz konsantrasyonu akut atağın 2-12 saatlerinde 

yükselmeye başlar genelde akut atağın başlangıcından 6 saat sonra normalin 2.5 katına 

çıkar ve genellikle 3-5 gün sonra normale döner. 1000 IU/l üzerindeki değerler genel 

olarak biliyer pankreatit için tipiktir, ancak tanısal değildir. Akut pankretitli hastalarda 

%5-20 kadarında serum amilazının normal olabileceği gösterilmiştir Serum amilaz 

konsantrasyon düzeyi hastalığın  şiddeti ile korelasyon göstermez. Akut pankreatitli 

hastada serum amilazı normal olabilir, çünkü amilazın idrar klerensi pankreatik 

inflamasyon başladıktan hemen sonra artar. Yani idrarda fazla atıldığında serumda 

düşebilir. 24 saatte 5000 IU/l üzerinde olması veya 2 saatlik ölçümde saatte 300 IU/l 

‘nin üzerinde olması anlamlıdır. Hiperlipidemili hastalarda yüksek amilazın ölçülmesini 

engelleyebilir. Akut pankreatitli hastalarda serum amilazından önce yükselen idrar 

amilazı, 10 güne kadar yüksek kalabildiğinden değerli bir bulgudur. İdrar amilazı ve 

amilaz klerensinin serum klerensine oranı daha hassas ve spesifik belirteçtir. Hastaların 

periton ve plevral sıvılarında amilaz değeri seruma göre 4-5 kat yüksek olabilir. Amilaz 

tayini ucuz ve pratik bir teknik olmasına rağmen pankreas dokusuna özgünlüğü zayıftır. 

Pankreas dışında tükrük bezi, over, meme, akciğer, karaciğer ve ince barsak gibi 

organlarda da amilaz bulunmaktadır. Akut pankreatit dışında hiperamilazemiye neden 

olan birçok hastalık vardır. Bunlar: Kronik böbrek hastalığı, tükrük bezi hastalıkları 

(infeksiyon, alkolizm, radyasyon, kanser), kronik karaciğer hastalığı, sindirim sistemi 

hastalıkları (koledok taşı, akut kolesistit, ulkus perforasyonu, intestinal obstruksiyon, 

akut apandisit, crohn hastalığı, mezenter embolisi), diyabetik ketoasidoz, akciğer 

hastalıkları (pnömoni, pulmoner emboli, kanser), jinekolojik hastalıklar (ektopik 

gebelik, over tümörleri), kafa travmaları, makroamilazemi, prostat kanseri 

(10,14,18,19,20). 

    Lipaz: Akut pankreatit vakalarında serum lipaz konsantrasyonu da artar ve amilaza 

oranla daha uzun süre anormal düzeyde kalır. Lipazın serumdaki normal değeri 1,2 

ünite olarak kabul edilmekte, 6 ünitenin üzerindeki değerler pankreatiti 

doğrulamaktadır. Pankreasla ilgili olmayan hastalıklarda da hiperlipazeminin görülmesi 



 

18

 



 

dikkatli olmayı gerektirmektedir. Sadece pankreastan değil karaciğer ve mideden de 

salgılanan bir enzimdir. Moleküler ağırlığı amilazınkine yakındır. Glomerüler 

filtrasyondan sonra tamamen emilir ve idrarda da görülmez. Pankreatik lipaz ekzokrin 

asiner hücreler tarafından salgılanır, salgılandığı anda aktiflenir ve amilazdan daha 

spesifiktir. Ancak akut kolesistit, peptik ülser perforasyonu ve mezenter emboli gibi 

hastalıklarda da yükselebilir. Serum lipaz yüksekliği amilaz yüksekliğinden daha uzun 

süre devam ettiği için klinik tanısı geç konan hastalarda daha yararlı bir parametredir 

(10). 

Diğer parametreler: Serum tripsinojen, fosfolipaz A2 ve aktivasyon peptitleri 

(tripsinojen aktivasyon peptidi ve karboksipeptidaz aktivasyon peptidi) akut 

pankreatitin  şiddeti ile kolerasyon gösterir ve nekrotizan pankreatitin tanımlanmasına 

yardım edebilir (3). Kan şekeri, AST, ALT, alkali fosfataz, bilirubin düzeyi yükselmiş 

olabilir. Serum kalsiyum düşüklüğü erken dönemlerde saptanabilir. Kalsiyum 

düşüklüğünün önemli nedeni albümin kaybıdır.

 Albümin yerine konulduğu taktirde serum 

kalsiyum düzeyi yükselir. İyonize kalsiyum kaybı daha geri plandadır.  İyonize kalsiyum yağ 

nekrozu sahalarına kaybedilir. 

 

2.4.5.2 Radyolojik yöntemler 



 

       Akut  pankreatitte  radyolojik  incelemeler  özellikle  tanı, hastalığın yaygınlığı, 

komplikasyonların ciddiyeti ve prognoz tayininde belirleyici olarak kullanılmaktadır. 

Direk grafiler: Direk karın grafisinde en sık görülen bulgu; jejunum, transvers kolon 

veya duodenumun pankreasa yakın bölümünde oluşan izole dilatasyondur (sentinel 

loop). Sağ kolondaki distansiyonun aniden ortada ya da sol transvers kolonda kesilmesi 

(kolon cutoff işareti) pankreas enflamasyonu nedeni ile ortaya çıkan kolon spazmına 

bağlıdır. Bu bulgular göreceli olarak nonspesifıktir. Açık bir şekilde görülen glandüler 

kalsifikasyon kronik pankreatite işaret eder. Göğüs filmlerinde sol yanda plevral 

efüzyon görülebilir. Radyoopak safra taşları direkt x-ray grafilerinde görülebilir.   

Ultrasonografi (US): Non invazif, ucuz, hasta başında yapılabilmesi ve istenildiği 

zaman tekrarlanabilmesi nedeni ile akut pankreatitten şüphelenilen vakalarda ilk 

başvurulması gereken görüntüleme yöntemidir. Hastaların 2/3’ünde görülen pankreas 

boyutunda artış, ekosunda heterojenite ve peripankreatik sıvı birikimi gibi pankreatite 

özgün bulguların yanı  sıra biliyer pankreatitli hastalarda safra kesesi taşlarını 


 

19

 



 

görüntülemede de oldukça duyarlıdır (%80-96).  Safra kesesi içerisinde kalkül ya da 

çamur veya dilate safra yollarının görüntülenmesi akut pankreatit etiyolojisinin 

belirlenmesinde öncülük eder. Ancak akut pankreatitli vakaların %20’sinde ultrason 

incelemesinde üst batındaki barsak gazı nedeni ile pankreas değerlendirilemez. (1,14). 

Bilgisayarlı tomografi (BT): Pankreasın bilgisayarlı tomografisi (BT) akut pankreatit 

tanısı ve nekrozun ortaya konmasında en duyarlı yöntemdir. BT her pankreatitli olguya 

değil de Ransonu 3 ve üzeri olan, iki veya üç gün içerisinde şikayetleri gerilemeyen, 

komplikasyon düşünülen hastalara çekilmelidir (14). İntravenöz kontrast madde 

verilerek yapılan BT incelemesi ile nekroz, hemoraji ve vasküler yapılar 

gösterilebilmektedir. Dinamik kontrastlı BT (anjio-BT) akut pankreatit tanısı ve 

nekrozu göstermede son geliştirilen yöntemlerdendir. Akut pankreatitin BT’deki 

spesifik bulguları, hastalığın derecesine bağlıdır. Hafif olgularda, BT’de sadece 

pankreas boyut artışı görülebilir, ödem ve inflamasyon çevre yağ dokusuna yayılırsa, 

pankreasın sınırları düzensizleşir ve belirsizleşir. Hafif olgularda, BT’de %14–28 

oranında pankreasın tamamen normal olduğu görülebilir. Bu nedenle BT akut pankreatit 

tanısında serum amilaz düzeyinden daha başarısızdır (14,21).  

       BT’yi  değerlendirme ve sınıflamada Balthazar tarafından yapılmış olan 

sınıflandırma mevcuttur. Balthazar’ın önerdiği BT şiddet indeksi (tablo 3) gerek 

pankreasın radyolojik görünümü, gerekse enflamasyonunu ve nekrozun şidetini 

içermesi dolayısıyla kullanırlığı yüksektir. BT şiddet indeksi, BT derece skoru ve 

nekroz skoru toplamından oluşmaktadır. Hesaplanan BT şiddet indeksi BT 

görüntülemenin erken prognostik değerini doğru olarak yansıtmaktadır. Balthazar 

tarafından yapılan çalışmada şiddet indeksi 0-2 olan hastalarda mortalite %0, morbidite 

% 4; şiddet indeksi 3-6 olanlarda mortalite %6, morbidite %35; şiddet indeksi 7-10 

olanlarda mortalite %17, morbidite %92 olarak bulunmuştur (21). Balthazar BT şiddet 

indeksi hesaplanmasındaki sınırlamalardan biri zamanlamadan kaynaklanmaktadır. 

Nekroz genellikle ilk 24 saat içinde gelişmekte, bu nedenle nekrozu doğru olarak tespit 

için klinik sempromların başlamasından 2-3 gün sonra BT çekilmesi önerilmektedir.



 

 

 

 

 

 

 

 

20

 



 

 

Tablo 3.

 

Balthazar Sınıflaması                                              Sınıflama CTSI Skoru                                               



 

Görüntüleme Bulguları                       

Evre A Normal                                                                                  0 

Evre B Fokal veya diffüz genişleme                                                 1 

Evre C Peripankreatik inflamasyon ve                                             2  

            gland anormallikleri                      

Evre D Tek lokalizasyonda sıvı koleksiyonu                                   3  

Evre E iki veya daha fazla lokalizasyonda                                       

            sıvı koleksiyonu veya peripankreatik gaz                            4 

            Nekroz yayılımı                                                      

                Yok:                                                                                  0 

              <%30:                                                                                 2 

             %30-50:                                                                               4 

                 >%50:                                                                              6            

 

  

       Kontrol  BT  görüntüleme  Balthazar  sınıflamasına göre evre A-C olan yada CTSI 



(Computed Tomography Severity Index) skor 0-2 olan hastalar için gereksizdir. Ancak 

bu hastalara da komplikasyon düşünülüyorsa BT çekilmelidir. Evre D-E olan yada 

skoru 3-10 olan hastalarda 7-10 gün içerisinde BT çekilmelidir. Akut pankreatitli 

hastanın takibinde en önemli nokta görüntüleme bulgularından çok klinik bulgulardır

.

        

Magnetic Rezonans Kolanjiopankretografi: Safra yollarını göstermede ERCP kadar 

başarılı bir yöntemdir. MRKP’nin en önemli avantajı non invazif olması ve radyasyon 

içermemesidir. MRKP’de safra yolları normal fizyolojik durumlarda görüntülenir. Safra 

yolları ve pankreatik kanalın detaylı görüntülenmesi mümkündür. Bir mm’ye kadar 

duktuslar görüntülenebilir, sadece çocuklarda çok küçük dilate olmayan duktusların 

zayıf sinyal ve hasta hareketine bağlı görüntü bozukluğu nedeni ile dezavantajı 

mevcuttur. Yetişkin hastalarda nefes tutularak görüntü kalitesi arttırılır. Sekterin bir 

polipeptit hormon olarak pankreatik kanalda artmış sıvı sinyalini indükler ve MRKP ile 

elde edilen imajlarında pankreasın değerlendirilmesinde başarılı sonuçlar verdiğini 

bildiren çalışmalar mevcuttur. MRI teknolojisindeki gelişmeler sayesinde MRKP ile 

elde edilen görüntülerin pankreasa yönelik MRI incelemesi ile birleştirildiğinde BT’ye 

eşdeğer sonuçlar vermeye başlamıştır (44). 



 

21

 



 

       MRKP’nin  safra  kanallarında mevcut patolojiyi saptamada sensitivite ve 

spesifisitesi sırasıyla %95-97,5 ve %82,6-89 olarak bildirilmektedir (22,23). 

Endoskopik Retrograd Kolanjiopankreatografi (ERKP): Yandan görünüşlü bir 

endoskop ile Papilla Vateri’nin kanüle edilerek safra yolları ve pankreas kanalının 

radyolojik olarak görüntülenme esasına dayanan bir yöntemdir. 1901 yılında Opie 

ampulla Vateri’ye sıkışmış bir taşa bağlı pankreatiti tanımladıktan sonra bu bölgeye 

minimal invazif bir müdahale düşüncesi ile ERKP kullanılmaya başlanmış ve 1980 

yılında Acosta serilerinde başarılı sonuçlar bildirmiştir. ERKP  etyolojisi bilinmeyen ve 

persistan olan pankreatitlerde tanı ve tedavi amacı ile kullanılmaktadır. ERKP’nin akut 

pankreatitte yeri ve zamanlaması günümüzde hala tartışmalıdır. (2,45) ERKP’ye bağlı 

morbidite %0-2 olarak bildirilmektedir. ERKP’ye bağlı morbiditeler ise; pankreatit %1-

7, kolanjit % 1’den az, perforasyon ise %0,3-0,6 tür (45-46).

 

MRKP ve Endoskopik US 



ekstrahepatik safra yollarını patolojileri saptamada ERKP’ye yaklaşmaktadır (2).  

 

 2.4.6 PROGNOZ 

 

       Akut pankreatit %75-80 hafif seyirli bir tablo verirken, %20-25 ağır seyirli bir tablo 

sergilemektedir. Değişik serilerde akut pankreatitli hastalarda mortalite hızının %6-23 

arasında olduğu belirtilmektedir (3).  

       Pankreatitin ciddi komplikasyonlarının gelişmesi açısından yüksek risk altında olan 

hastaların erken belirlenmesi mortalite oranını azaltabilecek daha agresif bir tedavi 

protokolüne olanak sağlar. Bu sebeb ile üç farlı yaklaşım kullanılmaktadır. 

 

1-  Ödematöz ile nekrotizan pankreatit ayırımını yapabilecek özel biyokimyasal 



belirteçler aranmıştır, çünkü nekrotizan pankreatitte daha çok komplikasyon ve 

mortalite oranı mevcuttur. Nekrotizan pankreatitte alfa 2 makroglobülin düzeyi 

düşerken, alfa 1 proteaz inhibitörü ve komplemanlar (c3-c4) artar. C- reaktif 

protein ödematöz ile nekrotizan pankreatit arasındaki ayırımı sağlamada oldukça 

güvenilirdir (14). 

2-  Prognozu belirlemede kullanılan bir diğer yaklaşımda multifaktörial skorlama 

sistemleridir. Bunlar Ranson, İmrie (modifiye glasgow) ve APACHE II 

kriterleridir. 



 

22

 



 

Ranson  Kriterleri:  1976'da Ranson ve arkadaşları akut pankreatitin şiddetini 

değerlendirmede multipl klinik, biyokimyasal ve hematolojik verilerin prospektif 

değerlendirilmesini tanımladılar. Hastanın ilk başvurusunda ve ilk 48 saatte bazı klinik 

ve laboratuvar bulguları ile mortalitenin doğrudan ilişkili olduğunu göstermişlerdir 

(Tablo-4) (24). Pozitif faktör sayısı 3'den az olan hastalarda mortalite oranı %1.2 ve 

majör komplikasyon insidansı %3.7 olarak bulundu. Üç veya daha fazla faktörü pozitif 

olanlarda majör morbidite ve mortalite hızı %62 idi. Bu sistem daha sonra safra taşı 

pankreatitine ayarlandı. Bu sistemin genel duyarlılığı %61-100, özgüllüğü %85-92'dir. 

Mortalite; 0-2 kriter varsa %2, 3-4 kriter varsa %15, 5-6 kriter varsa %40 ve 7-8 kriter 

varsa %100'dür (10,24,25,26,27). 



 

Tablo 4: Ranson Kriterleri 

Nonbilier pankreatit için; Ranson Kriterleri 

Başvuru Anında  

İlk 48 saatte 

> 55 yaş  



>% 10 hematokrit düşüşü 

WBC> 16.000 

> 5 mg/dl BUN artışı 

>200 mg/dl kan glukozu  



< 8 mg/dl serum Ca düşüşü 

>350 IU/1 LDH  

Arter p02 < 60 mmHg 

>250 U/dl SGOT  

> 4 mEq/l baz defisiti 

                                                           > 6 lt den fazla sıvı sekestrasyonu 

                              

 

Tablo 5: Ranson Kriterleri 

 

Bilier pankreatit için; Ranson Kriterleri



Başvuru Anında  

İlk 48 saatte 

> 70 yaş  



>% 10 hematokrit düşüşü 

WBC> 18.000 

> 2 mg/dl BUN artışı 

>220 mg/dl kan glukozu  



< 8 mg/dl serum Ca düşüşü 

>400 IU/1 LDH  

>5 mEq/l baz defisiti 

>250 U/dl SGOT  

> 4 lt den fazla sıvı sekestrasyonu  

         



      

Imrie(Modifiye Glasgow)Kriterleri: Imrie ve arkadaşlarının prognostik kriterleri 

Ranson'un bir modifikasyonu olup; p02, kalsiyum, albumin, kan şekeri, üre, LDH, yaş 



 

23

 



 

ve lökosit sayısından ibaret laboratuar parametrelerinin yatışı izleyen ilk iki günde 

tayinine dayanmaktadır. Yine 3 veya daha fazla kriterin başvurudan 48 saat itibariyle 

saptanması kötü prognozu gösterir.  (Tablo 6) (28). 

 

Tablo 6: Modifiye Glasgow Kriterleri                                      

p02 düzeyinin 60 mmhg' dan düşük olması 

Albumin düzeyinin 3.2 g/I' nin altında olması 

Kalsiyum düzeyinin 8 mg/dl’nin altında olması 

Lökosit düzeyinin 15000 mm3' ün üzerinde olması 

Yaşın 55’in üzerinde olması 

LDH düzeyinin 600 IU/I' nin üzerinde olması 

Glukoz düzeyinin 180 mg/dl'nin üzerinde olması 

Üre düzeyinin 45 mg/dl’nin üzerinde olması 

        


       Bu  skorlama  sistemlerinin  doğruluğuna rağmen iki problem mevcuttur. Birincisi, 

hasta kategorizasyonu için 48 saatlik süre gereklidir. İkincisi, bireysel olarak şiddetli 

hastalığın tahmininde bu sistemlerin doğruluğu sınırlıdır. Glasgow' un bir prospektif 

çalışmasında Glasgow sisteminin duyarlılığı % 71, testin pozitif tahmin değeri % 60 

olarak bulunmuştur. Ağır pankreatitli olan hastaların % 30' unu atlanmıştır. Üç veya 

daha fazla değeri olan hastalar şiddetli pankreatit sınıfına dahil edilirler. (26,29). 



 APAC

HE  II  (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation)   Klasifikasyon 

Sistemi :Yoğun bakım ünitelerine yatırılan hastaların prognozunu belirleyen faktörlerin 

saptanmasında, mortalite olasılığı hakkında yorum yapılabilmesinde, farklı yoğun 

bakım ünitelerinde elde edilen sonuçların kıyaslanmasında temel kabul edilebilecek bir 

klasifikasyon sistemi ile ilgili çalışmalar 30 yılı aşkın bir zamandır sürmektedir (7,30). 

George Washington Üniversitesi, Yoğun Bakım ve Anesteziyoloji Departmanı 

çalışanlarından bir ekip, kritik durumdaki hastanın akut fizyolojisinin ve kronik sağlık 

durumunun değerlendirilmesine dayanan, kısaca APACHE olarak isimlendirilen ve iki 

kısımdan oluşan bir klasifikasyon sistemi önermişlerdir. Bu klasifikasyon sisteminin ilk 

kısmı olan Akut Fizyoloji Skoru hastanın yoğun bakım ünitesine yatışını izleyen ilk 24 

saat içinde saptanmaktadır. Bu 34 parametre içerdiğinden dolayı kullanımı zor olan bir 

sistemdir. Knaus ve arkadaşları ilk APACHE modelini prototip kabul ederek, ölçümü 

yapılacak değişkenleri 34'den 12'ye düşürmüşler ve ortaya çıkan bu yeni sisteme 



 

24

 



 

APACHE II adını vermişlerdir. Bu yeni sistem hastanın yaşı, kronik sağlık ölçümü ve 

yoğun bakım ünitesindeki ilk 24 saat içinde ölçülen 12 fizyolojik değişkende hastanın 

en kötü değerleri (normalden en çok sapmış olanlar) üzerine kurulmuştur.Yapılan 

çalışmalar fizyolojik bozukluğu tanımlayan ve istatistiki doğruluk sağlayan en az 

sayıdaki parametrenin 12 olduğunu ortaya koymuştur. Dikkate alınan fizyolojik 

parametreler, rektal ateş, ortalama arter basıncı, kardiyak nabız, solunum hızı, kan 

gazları, arterial pH, serum sodyumu, serum potasyumu, serum kreatinini, hematokrit, 

beyaz küre ve Glasgow Koma Skalasıdır. Glascow Koma Skalası, göz açma, verbal 

yanıt, ve motor yanıt düzeylerinin puanlarını kapsar. Nörolojik fonksiyonların 

değerlendirilmesinde kullanılan Glasgow koma skalasının maksimum puanı 15'dir. 

APACHE II skorlama sistemi, tanıya bağımlı olmadan prognozu etkileyen tüm 

faktörleri dikkate alan, olguların iyileşmesi üstünde etkisi olan yaş ve kronik sağlık 

durumunu da gözardı etmeyen, skor yelpazesi geniş olan, düşük riskli olgular ile yüksek 

riskli olgular arasında geniş bir alan bırakan ve her yerde kolayca uygulanabilecek olan 

bir sistemdir (30). 

3-  Prognoz belirlemede kullanılan diger yöntemde kontrastlı batın                   

tomografisidir. BT inflamatuar olayın yaygınlığını, pankreatik nekrozun 

derecesini ve ,infeksiyon varlığını en tarafsız belirten yöntemdir (14). 

Radyolojik tanı yöntemlerinin içinde ayrıntılı olarak bahsedilmiştir. 

        APACHE II skorlama sistemi Ranson’da olduğu gibi ilk 48 saatte değil hastalığın 

herhangi bir evresinde kullanılabildiği için avantaj sağlar. Ancak hem Ranson hem de 

APACHE II kriterleri yüksek yanlış pozitiflik oranları taşırlar. Bunlar içerisinde 

hastalığın ciddiyetini ölçmede en güvenilir olanı Balthazar skorlama sistemi olmasına 

rağmen tüm hastalarda kontrastlı BT çekilmesini gerektirmesi ve deneyimli bir 

radyoloğa ihtiyaç duyulması nedeniyle klinik kullanımı sınırlıdır (31,32,33). 

 

 

 



 

 

 



 

 

25

 



 

 

 



    Tablo 7. APACHE II skorlama parametreleri (34) 

 

PUANLAR 



+4 

+3 

+2 

+1 



+1 

+2 

+3 

+4 

Rektal ateş 

>41 39-40.9 

- 38.5-


38.9 

36-38.4 34-35.9 32-33.9 30-31.9 <29.9 

Ortalama 

kan basıncı 

>160 130-159 

110-129 


- 70-109 

- 50-69 


- <49 

Nabız/dk 

>180 140-179 

110-139 


- 70-109 

- 55-69 


40-54 

<39 

Solunum hızı/dk

>50 35-49 

- 25-34 


12-24 

10-11 


6-9 

- <5 


Oksijenasyon 

a)Fio2>0.5 

>500 350-499 

200-349 


- <200 

- - - - 


b)Fio2<0.5 

- - - >70 



61-70 

- 55-60 


<55 

Arterial PH 

>7.7 7.6-7.69 

- 7.5-7.59 

7.33-

7.49 


- 7.25-

7.32 


7.15-

7.24 


<7.15 

Serum K 


>7 

6-6.9  - 

5.5-5.9 3.5-5.4 3-3.4  2.5-2.9 - 

<7.15 

Serum Na 

>180 160-179 

155-159 


150-154 

130-


149 

120-129 111-119 <110 



Kreatinin(%mg)

(ABY varsa x2) 

>3.5 2-3.4 

1.5-1.9 


- 0.6-1.4 

- <0.6 


- - 

Hematokrit 

>60  - 50-59 

46-49 


30-45 

- 20-29 


- <20 

Lökosit 


>40  - 20-39.9 

15-19.9 


3-14.9 

- 1-2.9 


- <1 

Hct-3 (kan gazı 

yok ise) 

>52 


41-51 - 

32-40 22-31 - 

18-21 15-17 <15 

 

 2.4.7 TEDAVİ 

 

     Komplike klinik özellikleri ile akut pankreatit tedavisi multidisipliner bir yaklaşım 

gerektirir. Günümüzde mortalite oranları % 10-20 düzeylerindedir, ancak etkin tedavi 

arayışları halen devam etmektedir (14,35,36) 




Yüklə 2,42 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2022
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə