Prof. Dr. Yusuf nergiZ



Yüklə 193,12 Kb.
Pdf görüntüsü
səhifə1/3
tarix31.03.2017
ölçüsü193,12 Kb.
#12917
  1   2   3

SİNİR SİSTEMİ HİSTOLOJİSİ 

 

 



                                                                         Prof.Dr.Yusuf NERGİZ 

 

 

SİNİR SİSTEMİ 

  

Sinir  dokusunun  oluşturduğu  sinir  sistemi  bilindiği  gibi  merkezi  sinir  sistemi 



(MSS) ve perıferik sinir sistemi ( PSS) olarak ikiye ayrılır.  MSS ' ni  beyin , beyincik 

ve  omurilik  oluşturur.  PSS’ni  ise  ganglionlar,  periferik  sinirler  ve  sinir  sonlanmaları 

meydana getirir.  Ana görevi organizmanın iç ve dışında oluşan  mekanik ve kimyasal 

değişimlerin  meydana  getirdiği  bilgileri  almak  ,  analiz  etmek  değerlendirmek  ve 

yanıtlamak olarak özetlenebilir.   

 

Merkezi  sinir  sistemi  önde  ansefalon  ile  bunun  kanalis  vertebralis  içindeki 



uzantısı 

olan 


medulla 

spinalis’den 

ibarettir. 

Bu 


organlar 

bağ 


dokusu 

içermediklerinden  (sadece  kapillarlar  etrafında  ve  çok  kıt  olarak  bulunur)  göreceli 

olarak  yumuşak  ve  pelte  kıvamındadırlar.  Hem  hayati  fonksiyonlara  sahip 

olduklarından  hemde  yumuşak  bir  yapıda  olduklarından  dış  ortama  karşı  iyi 

muhafaza edilmişlerdir. Kafatası  ve omurga gibi kemikten örtülerle ve meninges adı 

verilen bağ dokudan yapılmış zarlarla çok iyi korunmuşlardır.  

 

Merkezi sinir sisteminin üst kısmı olan ansefalon ; serebrum (büyük beyin) ve 



serebellum (küçük beyin) olarak ayrılır. Ansefalon’un üzerine oturduğu beyin gövdesi 

ise;  bulbus  (medulla  oblangata),  pons,  pedunkuli  serebri,  tegmentum,  lamina  tekti, 

talamus  ve  bazal  çekirdeklerden    oluşmuştur.  Merkezi  sinir  organlarında  nöron 

gövdelerini  içeren  gri  madde  (  substansiya  grisea)  beyin  ve  beyincikte  olduğu  gibi 

organın  yüzeyinde  bulunursa  korteks  adını  alır.  Bu  durumda  nöron  uzantılarından 

oluşan iç kısım substansiya alba ise medulla adını alır.  

 

Merkezi  sinir  sisteminin    bazı  bölgelerinde,  gri  madde  içinde,  belirli  bir  işi 



üstlenmek  üzere  bir  araya  toplanmış  nöron  gövdesi  topluluklarına  “nukleus”  adı 

verilir  (bunlar  periferik  sinir  sistemindeki  ganglionların  morfolojik  ve  fonksiyonel 

eşdeğerleri  olarak  düşünülebilirler)  .  Bu  nukleuslar  arasında  bağlantı  sağlayan 

myelinli  sinir  lifi  demetlerine  ise      “traktus”  adı  verilir.  Beyin  korteksindeki 



nukleusların  çoğunda,  dendrit,  akson  gibi  nöron  uzantıları  ile  aralarındaki  gliya 

hücrelerinin oluşturduğu karmaşık kompleks yapıya  “neuropil” adı verilir. Neuropil, 

MSS’  deki  hücre  sitoplazmalarının  bir  yarımını  oluşturur,  diğer  yarımı  ise  nöron 

gövdesi içinde kalan kısımdır. 



 

SEREBRUM 

Serebrum  beyin  sapı  üzerinde  yer  alır.İnterhemisferik  yarık  ile  simetrik  iki 

hemisfere ayrılır. Hemisferlerin yüzeyi sulkuslarla derin yarıklara,  

  frontal 

  parietal,  

  oksipital,  

  temporal,  

  insula gibi loplara ayrılır. 

Hemisferlerin yapısını sinir hücrelerinin lokalizasyonlarına bağlı olarak, substansia 

alba ve substansia grisea oluşturmaktadır 

 

KORTEKS SEREBRİ (Substantia Grisea) 

Hemisferlerin  dıştan  1,5-4mm  kalınlıktaki  kısmıdır.Bütün  bilinçli  ve  istemli 

fonksiyonların  gerçekleştiği  bölümdür.Nöron  gövdeleri,  dendritleri,  aksonları,  başka 

alanlardan gelen sinir liflerini, nöroglia ve kan damarlarını içerir.Toplam korteks hacmi 

300cm3 olup 10-14 milyar nöron içerdiği tahmin edilmektedir.Korteks, allokorteks ve 

neokorteks olmak üzere iki şekilde sınıflandırılır. 



 

Allokorteks 

Piriform  alan,rhinensefalon  ve  hipokampal  formasyon  allokorteksi  oluşturur.  3 

tabakadan oluşmuştur.Bunlar dıştan içe doğru; 

 

1.  Moleküler tabaka 



2.  Granüler tabaka 

3.  Piramidal tabaka  

 

 

 

Serebral Korteks Nöron Tipleri 

Serebral  kortekste  60  dan  fazla  kortikal  hücre  tipi  tanımlanmakla  birlikte 

bunlar; 

1.  Piramidal nöronlar, 

2.  Yıldız şekilli nöronlar, 

3.  Horizontal nöronlar, 

4.  Fuziform nöronlar, 

5.  Martinotti nöronları. 

 

 

1.Piramidal Nöronlar 

Çapları  10-100  µm  arasında  değiştiğinden,  küçük,  orta,  büyük  ve  dev 

piramidal  hücreler  (Betz  hücreleri)  olarak  tanımlanmaktadır.  Piramidal  nöronların 

perikaryonu,  tepesi  yüzeye  dönük  piramid  biçimindedir.Bütün  piramidal  hücrelerin 

dendritleri,dikensi çıkıntılarla kaplıdır.Elektron mikroskopik düzeyde incelendiğinde bu 

dikensi  kısımların  sinaptik  alanlar  oldukları  görülür.Hücrenin  apeksinden  kalın  bir 

dendrit  çıkar  buna  Apikal  dendrit      adı  verilir.Apikal  dendrit  dallanarak  yüzeyde 

horizontal dallar ile sonlanır.Bazal dendritler piramidal hücrelerin taban kenarlarından 

çıkar ve perikaryon çevresinde yüzeye paralel yönde yayılırlar. Piramidal hücrelerde 

perikaryon  tabanının  ortasından  hafif  şişkinlikle  gövdeden  ayrılıp  substantia  albaya 

uzanan  bir  akson  bulunur.Tipik  piramidal  hücrelerin  dışında  korteks  içerisinde 

oldukça  çok  sayıda  tabanları  yüzeye  bakan,  devrilmiş  piramidal  hücrelere  de 

rastlanır.Substansia  albada  miyelinle  örtülen  aksonlar  korteksin  efferent  liflerini 

oluştururlar. 

bunlar 

 

Projeksiyon lifleri     (subkortikal alanlara uzanır) 

Assosyasyon lifleri   (çeşitli korteks alanları arasında bağlantı) 

1.  kısa assosiasyon (aynı lop içinde, komşu girusları bağlar) 

2.  uzun assosiasyon (Çeşitli beyin loplarını bağlar. 

 

 



 

 

2.Yıldız Nöronları 

Küçük  bir  hücre  gövdesine  sahiptir.Kısa  ve  tek  olan  bir  aksona  ve  her  yönde 

seyreden  çok  sayıda  dendritlere  sahiptirler.  Akson  kortekste  kısa  veya  uzun  bir  yol 

alır ancak, korteks dışına çıkmadan piramidal hücreler çevresinde sonlanır. 

 

3.Horizontal Nöronlar 

Genellikle  korteksin  en  dış  tabakasında  yerleşmiş  bulunurlar.Bu  nöronların 

perikaryonları yuvarlak veya  çoğunlukla mekik şekillidir.Dendrit ve aksonları yüzeye 

paraleldir(horizontal).  

 

4.Fuziform Nöronlar 

Genellikle  beyin  korteksinin  en  derin  tabakasında  yer  alırlar.Bir  çok  piramidal 

nöronla sinaps yaparlar. 

 

5.Martinotti Nöronlar 

Küçük  gövdeli  multipolar  nöronlardır.Tersine  dönmüş  nöronlardır(Apeksi 

substansiya  albaya  tabanı  yüzeye  bakar).Dendritleri  kortekse  dağılırken  aksonları 

substansiya albaya girer. 



 

İzokorteks 

  Allokorteks dışındaki alanlar izokortekse aittir. 

  Toplam korteksin %90’ını oluşturur. 

  İzokorteks  hücre  lif  yapısı  bakımından  bazı  özellikler  taşıyan  altı  temel 

tabakaya shiptir.  

  Bu  tabakalı  yapı  oluşurken  korteksin  farklı  tabakalarını,  bölgelerini  ve  farklı 

beyin merkezlerini birbirine bağlayan ara nöronlar gelişmiştir.

 

 



   

İzokorteks toplam 6 adet katmandan(laminadan) meydana gelmiştir. Piamater'den 

içe doğru korteks katmanları şöyledir: 

  Lamina molekülare 

  Lamina granülaris eksterna 

  Lamina piramidalis eksterna 

  Lamina granülaris interna 


  Lamina piramidalis interna  

  Lamina multiformis katmanlarıdır 



 

I.Lamina zonalis veya molekülare  

Hücreden  fakir,  çeşitli  büyüklükteki  katmanlardaki  piramidal  hücrelerin  apikal 

dendritleri  ve  bazı  yıldız  hücrelerin  dendritlerinin  horizontal  dallanmalar  yaptığı 

tabakadır.  Bütün  bu  dendrit  ve  akson  dallanmaları  bu  tabakada    horizontal  bir 

pleksus yaparlar. Çok az sayıda  horizontal duruşlu nöronlar yer alır.   

 

II. Lamlna granularis eksterna,  

Yıldız hücreleri, birkaç küçük piramidal hücre ve çeşitli sinir sonlanmalarından 

oluşur.  

 

III. Lamina piramidalis eksterna 

Küçük, orta ve büyük piramidal hücreler ve bir miktar yıldız hücrelerden oluşur. 

Afferent  uzun  bağlantı  lifleri  bu  tabakada  horizontal  Bechterev  çizgisini  yaparlar. 

Piramidal  hücrelerin  aksonları  alttaki  substansiya  albada  kortekse  kollateraller 

vererek ilerler.  

 

IV.Lamina granularis interna 

Yıldız hücrelerinden oluşan bu tabakada talamustan gelen afferent liflerin son 

dalanmaları Baillarger'in dış çizgisini yapar.  

Bu  tabakalardaki  hücreler,  özellikle  IV.  laminadaki  hücreler,  gelen  uyarıyı  ara 

nöronlarla korteksin daha derindeki effektör nöronlarına aktarır.  

Bu  hücreler  fonksiyon  açısından  serebellum  granüler  hücrelerine  ve  sipinal  kordun 

ara nöronlarına  benzerler. 

 

V. Lamina piramidalis interna 

Başlıca  orta  ve  büyük  piramidal  nöronlardan  yapılmış  bu  tabakada  afferent 

kısa  bağlantı  lifleri  Baillarger'in  iç  çizgisini  yapacak  şekilde  sonlanır.  Bu  tabakada 

motor  merkezlerde  ayrıca  dev  piramidal  hücreler  bulunur  ve  III.  tabakadakiler  gibi 

aksonlarını substansiya albaya gönderir. 

V.  laminadaki  piramidal  hücreler  korteksin  effektör  nöronlarıdır.  Bunların 

aksonları.  Diğer  beyin  bölgelerine,  medulla  spinalise  inen  efferent  yolları,  çok  uzak 


korteks  bölgelerine  giden  bağlantı  yollarını  ve  karşı  taraf  hemisfer  kortteksine  giden 

komissural yolları oluştururlar. 

 

VI.Lamina multiformis 

Çok sayıda 15–30 µm çapında mekik şekilli hücreler ve bir miktar fusiform tipte 

yıldız  hücrelerce  oluşturulur.  Fuziform  şekilli  hücreler  uzun  eksenleri  yüzeye  dik 

yerleşim  gösterirken  aksonları  substansia  albaya  kadar  uzanır.Korteksin  lamina 

piramidalis eksterna ve internalarında yer alan nöronların aksonları oldukça uzundur.  

Lamina piramidalis eksterna da yer alan nöronlar bağlantı nöronları olarak çalışırlar. 

Ancak bu nöronların aksonları bir miktar substansia alba içerisinde ilerledikten sonra  

başka  bir  korteks  alanında  sonlanırlar.  Bu  altı  tabakalı  kortikal  yapılanma,  kortikal 

alanların fonksiyonuna bağlı olarak ufak tefek değişiklik göstermekle birlikte temelde 

aynıdır  (homotipik).  Bunun  yanısıra  altı  tabakalı  yapının  görülmediği  (heterotipik) 

kortikal alanlar vardır. 

 

 Hemotipik izokorteks alanları

  Frontal 

  Parietal 

  Poler olmak üzere üç bölgede gözlenir. 

 

Frontal bölgede;  piramidal  hücre laminaları (3.  ve  5. laminalar)  Parietal  bölgede; 



granuler  hücre laminalar  (2.  ve  4.  laminalar) iyi  gelişmiştir.Poler  bölgeler;  (frontal  ve 

oksipital kutuplar) 6 tabakalı klasik korteks yapısını en iyi yansıtan bölgelerdir.  



 

Heterotipik İzokorteks  

 

1.Agranüler korteks 

Granüler  hücreler  kaybolur,bunların  yerini  piramidal  hücreler  almıştır.  Motor 

korteks  bölgelerinde(gyrus  presentralis  ve  çevresi)  gözlenir  ve  yapısında  dev 

piramidal hücreler çoğunluğu teşkil ederler. 

 

 

 



 

2.Granüler Korteks 

Yıldız nöronlardan meydana gelir. Özellikle 4. lamina çok iyi gelişmiş durumdadır. 

Granüler  kortex  agranüler  kortekse  nazaran  daha  incedir.  Duyusal  nöronların 

uzantılanndan oluşan sinir lifi demetlerinin sonlandığı duyusal bölgelerde bulunur. 

 

  Parietal lobun girus postsantralisi (somatik duyu bölgesi) 



  Görme duyu bölgesi (sulkus kalkarinus çevresi) 

  İşitme duyu bölgesi (temporal lobun üst yüzü) böyledir



 

Subkortikal Çekirdekler 

Hepsine  birden  korpus  striatum  adı  verilir.Hemisferlerin  talamusa  komşu 

bölgelerinde yer alırlar.  

  nukleus kaudatus,  

  nukleus lentiformis (pallidum ve putamen) 

  klaustrumdan oluşurlar. 

Subkortikal  çekirdekler,  değişik  boyutlarda  mulltipolar    sinir  hücrelerince  oluşturulan 

ekstrapiramidal  motor  merkezlerdir.  Putamen'in  sinir  hücreleri  değişik  büyüklüktedir 

ve  çoğu  yıldız  biçimindedir.Pallidum'un  sinir  hücreleri  nisbeten  iri  ve  çoğu  fuziform 

biçimdedir.Nukleus kaudatus'da sinir hücreleri yine çeşitli büyüklüktedir. 



 

Kan-Beyin Bariyeri 

Kan-beyin bariyerinin görevi, kandaki virüs, bakteri vb gibi patojenlerin yanında 

toksik maddelerin MSS organlarına geçişini engeller. 

 

Kan-beyin bariyeri elemanları: 

  Kapiller endoteli ve aralarındaki zonula okludens bağlantıları 

  Endotel altında yer alan kesintisiz bazal lamina 

  Astrosit  ayakçıklarının  oluşturduğu  membrana  limitans  glia    tarafından 

oluşturulur. 

  Santral sinir sistemi organlarında lenf damarları bulunmaz    

 

 



 

Substansiya Alba 

  

Korteksden  daha  geniş  bir  alandır.  Myelinli  sinir  demetlerinden  ve  gliya 



hücrelerinden  oluşmuştur.  Gliya  hücreleri  ve kan  damarları  korteks nöronları  arasını 

da doldurmuştur.  

             Substansiya  alba'daki  myelinli  sinir  demetleri  çeşitli  yönlerde  seyreder.  Bir 

kısmı  korteks  bölümleri  arasında  veya  karşılıklı  hemisferler  arasında  ilişki  kurarken 

diğerleri  korteks  serebriyi  başka  beyin  kısımlarına  ve  medulla  spinalis'e  bağlayan 

inen  efferent  ve  çıkan  afferent  yolları  oluşturur.  Afferent  yollar  vücudun  çeşitli 

yerlerinden gelen duyuları korteks serebriye iletirler. Efferent yollar kraniyal ve spinal 

sinirlerin  motor  nukleuslarına  kadar  giderek  bu  nukleuslardaki  nöronlarla  doğrudan 

veya subkortikal merkezler aracılığıyla bağlantı kurarlar.  

 

Beyincik - Serebellum 

Vücut  hareketlerinin  koordinasyonu  ve  kas  tonusunun  regulasyonundan  sorumlu 

merkezi sinir sistemi organıdır.  

4.Ventrikülün  üzerini  örten  beyincik  ortada  vermis  olarak  adlandırılan  bir  orta  parça 

ve bunun her iki tarafında yer alan cerebellar hemisiferlerden oluşmuştur 

Yüzeyden oldukça derin bölgelere kadar inen yarıklar nedeniyle çok geniş bir yüzey 

alanına sahiptir.  

Bu  girintiler,  sagittal  kesitlerde  ağaç  görünümünü  vermesi  nedeniyle  Arbor  vitea 

(hayat ağacı)olarak adlandırılır. 

 

Substansia  albayı  her  yerde  eşdeğer  kalınlıkta  saran  substansiya  grisea  tarafından 



oluşturulan korteks serebelli  üç tabakalı bir yapı sergiler. 

1.  Stratum molekülare 

2.  Stratum gangliozum 

3.  Stratum granulozum'dur 

 

1-Stratum Molekülare 

Stratum  molekülare  nörondan  fakir  bir  katman  olup,  miyelinsiz  lifleri  ve 

Purkinje hücrelerinin yoğun dallanmaya sahip dendritlerini içerir.   

Nöronlarını; 

  Dış yıldız hücreleri 

  İç yıldız hücreleri veya Sepet hücreleri oluşturur 



 

 

Bu  tabakanın  dış  kısmında  yer  alan  yıldız  hücreleri  dış  yıldız  hücreleri    olarak 

adlandırılır.8-10µm boylarında küçük hücrelerdir.Yıldız şeklinde bir gövdeye sahiptir. 

Her    yönde  uzanan  dendritlere  ve  purkinje  hücrelerinde  sonlanan  çok  sayıda 

uzantıya  sahiptir.  Moleküler  tabakanın iç  kısmında,  biraz  daha  büyük  olan  sepet  ya 

da  iç  yıldız  hücreler  olarak  adlandırılan  inhibitör  hücreler  yer  alır.Bu  hücrelerin 

aksonları,  Purkinje  hücreleri  perikaryonu  üzerinde  ilerlerken,  Purkinje  hücrelerinin 

gövdesini  bir  örgü  gibi  saran  (sepet)    ve  sinaps  yapan  kollateraller  verirler.Bu 

sinapslar,  Purkinje  hücresi  parikaryonunda  akson  konisi  civarında  ve  bir  miktar  da 

gövdeden henüz çıkmış akson üzerinde konumlanmıştır.Sepet hücrelerinin sinapsları 

dışındaki alanlar Bergmann glia hücrelerince  kuşatılır. 

 

2-Stratum Gangliozum 

Tek  sıralı  tabaka  halinde  düzenlenmiş  serebellumun  en  iri  hücrelerinin 

(Purkinje  hücreleri’nin),  perikaryonlarının  diziliminden  oluşmuş  bir  tabakadır.Purkinje 

hücreleri  armut  biçimli  perikaryona  ve  tek  düzlemde  dallanan  bir  apikal  (primer) 

dendrite  sahiptir.Bol  iri  kitleler  halinde  Nissl  maddesi,  açık  tonda  boyanan  nukleus, 

belirgin bir nukleolus içerirler.Pürkinje hücrelerin tepesinden kalın ve çoğu kez tek bir 

dendrit  çıkar  ve  moleküler  tabaka  içinde,  yüzeye  dik  bir  şekilde  geyik  boynuzu  gibi 

dallanır.  Aksonları ise  substansiya alba'ya  girer,  myelin   kılıfıyla  sarılır, effektör lifler 

olarak beyincik tabanındaki  nukleuslara girip oradaki  nöronlarla sinaps yaparlar. 

 

3-Stratum Granulozum 

Bu  tabakada  iki  tip  hücre  yer  almaktadır.Birincisi;4-5  µm  çapında  ve  daha  fazla 

bulunan granüler hücreler, İkincisi daha büyük olan ve daha az sayıda yer alan Golgi 

tip  II  hücreleridir.Granüler  hücrelerin  küçük  olmaları,  tabakaya  granüler  görünümü 

verdiğinden, hücreler de granüler hücreler olarak tanımlanmaktadır.Bu hücreler yıldız 

şeklinde  bir  perikaryona  sahiptirler.Hem  merkezi  sinir  sisteminin  hem  de 

organizmanın  en  küçük  hücreleri  olarak  bilinirler.Az  sayıda  ve  oldukça  kısa  olan, 

terminal  noktada  bir  kaç  pençe  benzeri  küçük  dallanmalarla  sonlanan  dendritlere 

sahiptirler.  Aksonları  ise  direk  stratum  molekülareye  çıkar  ve  burada  T  şeklinde 

dallanarak uzun  mesafeler  kat  eder.  Bu  sırada  rastladığı  purkinje  hücresi  dendritleri 

ve diğer yıldız hücreleriyle sinapslar yapar. 


 

Glomerulus Serebellaris 

Granüler  hücreler  arasında  glomerül  (Glomeruli  cerebellaris)  olarak 

adlandırılan,  hücresiz,  afferent  sinir  lifi  (Moos-lıfleri)  sonlanmalarıyla  granüler 

hücrelerin dendritlerinin sinaps yaptığı, eozinofilik küçük alanlar bulunur.  

Bu alanlar  granül  hücresinin dendriti ile iki aksondan oluşan özel bir sinaps tipidir.  

Aksonlardan  biri  substansiya  albadan  gelen  afferent  lifler,  diğeri  stratum 

granulosumda  yer  alan    Golgi  hücresinin  aksonudur.  Bu  alanlarda  ayrıca  Golgi 

hücrelerinin  kısa  aksonları  da  sonlanır.Golgi  hücreleri  granüler  hücrelere  göre 

oldukça  iri  nöronlardır.Dendritleri  moleküler  tabakada  dalanır  ve  yüzeye  kadar 

ulaşırlar. Bu dallanma her yöndedir ve birkaç purkinje hücresine ulaşır. Aksonları ya 

glomerulus  içinde  sonlanır  ya  da  çok  ince  bir  lif  püskülü  oluşturacak  şekilde  dalara 

ayrılır. 



 

Serebellar Korteksteki Diğer Hücreler 

Serebellar kortekste yer alan diğer hücreler, değişik tipte glia hücreleridir, bunlar; 

  Oligodendrositler,  

  Protoplazmik astrositler,  

  Bergmann-glia hücreleri ve  

  Tüylü Fanjana hücreleridir. 



 

Bergmann hücreleri  

Purkinje  hücreleri  arasında  yer  alırlar.Yüzeye  kadar  uzanan  ve  meninkslere 

karşı  son  ayakçıklar  halinde  sonlanarak  bir  gliöz  membran  meydana  getirirler. 

Purkinje  hücrelerinin  ölmesi  durumunda  Bergmann  glia  hücreleri  hızla  çoğalarak  bu 

alanları doldururlar.  

 

Fanjana hücreleri  

Tüylenmiş birçok kısa uzantıya sahiptir. 

Serebellumun Afferent Sinir Lifleri. 

Tırmanıcı Lifler  

Nukleus  olivaris'den  gelen  afferent  lifler  stratum  molekülare'de  herbiri  bir  Pürkinje 

nöronu  dendritleri  üzerinde  sarmaşık  gibi  sarılarak  sonlanır,  bunlara  sonlanma 

biçimlerinden dolayı sarmaşık lifleri ( climbing fibrils) denir.  



  

Yosun lifler; 

Diğer afferent lifler stratum granulosum'a girdikten sonra birçok kez dallanır ve 

glomerul  denen  alanlarda  ince  uçlarla  sonlanırlar.  Afferent  liflerin  bu  tipine  de  ileri 

derecede  sık  ve  ince  dallanma  biçimi  yosunu  anımsattığı  için  yosun  lifleri  (mossy 

fibrils) denir. Yosun liflerinin getirdiği duyuyu alan granül hücreler , bunu aksonlarıyla 

serebellumun diğer tüm nöron tiplerine iletirler. Sonunda yosun lifleriyle gelen uyartı 

bir  veya  birkaç  tip  nörondan  geçtikden  sonra  ara  effektör  nöron  olan  Pürkinje 

hücresinde  toplanır.  Böylece  ara  effektör  nöron  olan  pürkinje  hücresi  ,  sarmaşık 

lifleriyle  gelen  uyartıyı  doğrudan,  yosun  lifleriyle  gelen  uyartıları  ise  dolaylı  olarak 

alırlar.   



 

Substansiya Alba da yer alan nükleuslar 

  Nuc. Fastigi 

  Nuc.  Globosus 

  Nuc.  Emboliformis 

  Nuc.  dentatus 

 

Beyin Gövdesi 

Beyin  gövdesi  medulla  oblongata  (bulbus),  pons,  orta  beyin  (mezensefalon)  ve 

talamusu  kapsar.Medulla  spinalisten  kranial  yönde ilerlendiğinde,  Bulbustan itibaren 

medulla  spinaliste  gözlenen  segmenter  yapı  bozulur.Beyin  gövdesi  genel  olarak 

rostralde  serebrumu,  dorsalde  serebellumu  ve  kaudal  olarak  medulla  spinalisi 

bağlayan inen ve çıkan yollardan oluşur.  



 

 

Medulla Spinalis 

Ortalama 40-45 cm uzunluğunda, 1 cm çapında,30 gr ağırlığındadır. Kranialde 

medulla  oblangata,    kaudalde  2.  lumbal  vertebra  seviyesinde  sonlanır.  Vertebral 

kanal  içinde  olup,yetişkinlerde  vertebral  kanalın  2/3  kısmını  doldurur.  Omuruliğin 

omurga  kanalındaki  yerine  göre  değil,  spinal  sinirlerin  çıkış  yerine  göre  servikal, 

torakal, lumbal ve sakral olarak bölümlere ayrılır.İki kısımdan oluşmuştur.  




Yüklə 193,12 Kb.

Dostları ilə paylaş:
  1   2   3




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2022
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə