Özet amaç: Yöntem: Bulgular: Sonuç: Anahtar Sözcükler: “ summary aim: Method: Results: Conclusion: Keywords



Yüklə 106,24 Kb.
Pdf görüntüsü
tarix03.04.2017
ölçüsü106,24 Kb.

5

ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2004; 5(3) : 5 - 9

Deneysel Araştırma

FOTOSENSİTİZE EDİLEN ERİTROSİTLERDEKİ HEMOLİZ KİNETİK MODELİ: ÇOK

VURUŞLU HEDEF TEORİ *

Mehmet Dinçer BİLGİN , A.Eser ELÇİN

1

2

ÖZET

Amaç:

Yöntem:

Bulgular:

Sonuç:

Anahtar Sözcükler: “

SUMMARY

Aim:

Method:

Results:

Conclusion:

Keywords:

Fotosensitize edilmiş eritrositlerdeki hemoliz hız kinetiğini örnek sistem olarak kullanarak, hücre

zarındaki fotosensitizasyon mekanizmasının açıklanması amaçlanmıştır. Fotohemolizin ışığa bağlı oluşan hasar

(fotokimyasal safha) ve termal aktivasyonun (termal safha) birlikte olan etkisiyle oluştuğunu kabul eden “Çok

Vuruşlu Hedef Teori” 'de; her safhadaki kinetik düzen özel vuru sayıları ile belirlenebilmektedir.

Fotohemoliz hızı

formülüyle hesaplanmış olup, sistemde %50 hemoliz olması için

gerekli olan karanlık inkübasyon zamanını,

uygulanan ışık dozunu,

protoporfirin konsantrasyonu ,

reaksiyon sabitini, ve ise ölçülen üssel değerleri belirtmektedir. Deneyde, pH 7.4, 10 mM tuzlu fosfat

tamponda hazırlanan insan eritrositleri değişik konsantrasyonlarda protoporfirin IX ile fotosensitif hale

getirilmiş ve ışığa maruz bırakılarak gecikmiş fotohemoliz ölçümleri yapılmıştır. Ayrıca gecikmiş fotohemoliz

verileri “Çok Vuruşlu Hedef Teori” kullanılarak incelenmiştir.

Fotohemoliz eğrileri s-şeklinde olup, düşük protoporfirin konsantrasyonu ve ışınlama zamanında t

değeri daha uzamış olarak ölçülmüştür. Gecikmiş fotohemoliz ölçümlerinde, fotohemoliz hızının soğurulan

ışınımın karesiyle orantılı olduğu belirlenmiştir. Deneysel ve modelle hesaplanan fotohemoliz eğrileri uyum

içindedir.

“Çok Vuruşlu Hedef Teori” ile, fotohemoliz sonuçlarının karakterize edilmesi ve karşılaştırması

açısından önemli olduğu gösterilmiştir. Bu kinetik modelle belirlenen değişik konsantrasyonda fotosensitif ajan

ve ışık dozunun fotohemoliz eğrileri üzerine olan etkisinin, ölçülen deneysel verilerle uyum içinde olması ile

“Çok Vuruşlu Hedef Teori” desteklenmektedir.

Çok Vurulu Hedef Teori”, eritrosit membranı, fotohemoliz, kinetik model, protoporfirin

IX.


By using rate kinetics of photosensitized hemolysis of erythrocyte as a model system, understanding the

mechanism of photosensitization on the cell membrane was purposed in this work. Photohemolysis required the

combined effect of the light activated (photochemical stage) and thermal (thermal stage) process, and these stages

can be represented by “Multihit Target Theory”, defined with photochemical and thermal hit numbers.

Photohemolysis rate was calculated by using

where is the dark incubation time required

for 50% hemolysis, L is the incident light dose, is the bound dye concentration, and are the “as measured”

exponents, and g is the reaction constant. Erythrocyte suspension, which was prepared in pH 7.4 10 mM

phosphate buffered saline, was photosensitized with various concentration of protoporphyrin IX and was

irradiated by visible light. Then, delayed photohemolysis was measured for each sample, and data were analyzed

using “Multihit Target Theory”.

Prolonged t values were measured on delayed photohemolysis curve (s-shaped) with low

protoporphyrin IX concentration and irradiation time. Delayed photohemolysis measurements are indicative of

second power dependence of the photohemolysis rate on the absorbed light energy. Photohemolysis data

obtained from experiments and kinetic model calculations were in good agreement.

“Multihit Target Theory” is important for characterizing and comparing photohemolysis results.

The effects of various concentrations of photosensitizers and light doses on photohemolysis curve were analyzed

with kinetic model. Thus, experimental data were in good agreement with recent kinetic model, based on

“Multihit Target Theory”.

“Multihit Target Theory”, erythrocyte membrane, photohemolysis, kinetic model, protoporphyrin

IX.

(1/t ) = gL C

t

L

C

g

k

j

1/t = g L C

t

C

j

k

50

s

50

s

50

s

50

s

k

j

k

j

50

50



Kinetic Model of Photosensitized Homolysis of Erythrocytes: Multihit Target Theory

* Bu çalışmanın bir kısmı 4-6 Eylül 2002 tarihindeki 13. Ulusal Biyofizik Kongresinde sözlü bildiri olarak sunulmuştur.

Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Biyofizik Anabilim Dalı, AYDIN

Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi, Biyoloji Eğitimi Bölümü, ANKARA

1

2

Fotosensitize edilmiş eritrositlerdeki hemoliz

mekanizması son 70 yıldır araştırılmaktadır.

Fotohemoliz mekanizmasına ilginin devam etmesinin

nedenleri olarak aşağıdaki faktörler sayılabilir: (i)

İnsan ve hayvan derisinde birçok ilaç ve kimyasal

ajanın oluşturduğu foto-sensitizasyonun

olarak eritrositlerdeki fotosensitizasyon ile benzer

özellik göstermesi, (ii) Hücre membranında oluşan

foto-oksidatif hasarların ve hemoliz kinetiğinin

araştırılmasında eritrositlerin tekrarlanabilir ve iyi

karakterize edilmiş bir model sistem oluşturması, (iii)

Fotohemolizin, alternatif kanser tedavisi olan

fotodinamik tedavinin (FDT) etki mekanizmasındaki

erken kan akımı durmasında rol alması.

in vitro

1-3


Çok Vuruşlu Hedef Teori

Fotohemoliz mekanizması, hız kinetikleri ve bu

mekanizmayı etkileyen parametrelerin tümüyle

uyumlu olmalıdır. Böylece, geliştirilen kinetik model

ile birçok fotodinamik ajan tarafından oluşturulan

deneysel veriler analiz edilebilmektedir.

Fotosensitif ajanın, eritrositlerle ışığa maruz

kalmadan önce etkileşime girdiği fizyolojik

durumlara benzerlik gösterdiğinden birçok çalışmada

gecikmiş fotohemoliz kullanılmıştır. Gecikmiş

fotohemoliz (GFH) deneyinde, eritrosit solüsyonun

fotosensitif ajanla karanlıkta bekletilmesini takiben

kontrollu ışık dozuna maruz bırakılmakta ve daha

sonra da karanlıkta oluşan hemoliz hızı ölçülmektedir.

Bu çalışmada, eritropoetik porfiri hastalarındaki

gibi


olarak eritrositlerdeki fotohemolizden

sorumlu tutulan kuvvetli hidrofobik bir porfirin türevi

olan protoporfirin IX (PPIX) kullanılmıştır. PPIX ile

fotosensitize edilen eritrositlerdeki hemolizin hız

kinetiğini incelemek ve deneysel olarak elde edilen

gecikmiş fotohemoliz hız değerlerinin geliştirilen

kinetik model olan “Çok Vuruşlu Hedef Teori”

(ÇVHT) ile uyumunun araştırılması amaçlanmıştır.

Gönüllü sağlıklı yetişkin erkekten sitratlı tüpe

alınan kan 1500 r.p.m.'de 10 dakika santrifüj edildi.

Eritrositler %0.9 NaCl içeren pH 7.4 10 mM fosfat

tamponu (Tuzlu Fosfat Tampon) ile yıkandılar.

Eritrosit süspansiyonu hemositometrede 5.5 x 10

hücre/ml olacak şekilde sulandırıldı ve örnekler

hazırlandı.

Bu örnekler tuzlu fosfat tamponda

hazırlanmış çeşitli konsantrasyondaki protoporfirin

IX (Sigma Chem. Co., St.Louis, MO, US) ile 37 C

etüvde 60 dakika inkübe edildi. Daha sonra, tuzlu

fosfat tamponu ile örnekler yıkanarak eritrositlere

bağlı olmayan protoporfirin, ortamdan uzaklaştırıldı

ve spektrofotometrik (Unicam Model UV-530,

İngiltere) olarak eritrositlere bağlı PPIX

konsantrasyonu belirlendi. Hazırlanan örneklerin

önce 10 dakika karanlıkta oksijenlenmesi sağlandı ve

takiben 24 C de değişen sürelerde görünür ışığa

maruz bırakıldı. Işık kaynağı olarak Corning C.S.

No.0-52 filtre (>360 nm) ve 2 cm su ile ışını filtre

edilen 200 W yüksek basınçlı cıva/ksenon ark lambası

kullanıldı. Bu kaynağın kuvveti 360-700 nm arasında

14 mW/cm olarak ölçüldü. Manyetik karıştırıcılı ve

sıcaklığı ayarlanabilir 2 x 2 cm cam küvetteki örnekler

ışımayı takiben 37 C de karanlıkta inkübasyona

bırakıldı. Spektrofotometre ile OD (750 nm de ışın

saçılımının olduğu optik yoğunluk) ölçümler yapıldı

ve sonra fraksiyonel hemoliz (%100 hipotonik fosfat

tampon referans olarak kullanıldı) değerleri

belirlendi. Deneysel olarak belirlenen bu değerler

ÇVHT ile analiz edildi.

Bütün deney işlemleri

minimum ışık içeren karanlık ortamda

gerçekleştirildi. Deney düzeneğinin kontrolünde

PPIX içermeyen eritrosit örneklerinin aynı işlemlere

maruz bırakılması sonucu ihmal edilebilir seviyede

fotohemoliz oluşmuştur.

Elde edilen deneysel

gecikmiş fotohemoliz verilerinin analizi için SPSS

10.0 istatistik programı kullanıldı. Non-parametrik

bir test olan Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi deneysel

veriler ile ÇVHT ile hesaplanan verileri

değerlendirme için kullanıldı.

Fraksiyonel hemolizin ( ) karanlık inkübasyon

zamanına ( ) göre grafiğinde hemoliz eğrileri bir

gecikme zamanını takiben sigmoid (s) şeklindedir.

Gecikmiş fotohemolizde karanlıkta inkübasyon

zamanının başlangıcından ölçülen ve =0.5 olması için

gerekli olan t , hemoliz hızını tanımlayan 1/t

parametresi ile karekterizedir. Matematiksel olarak t

aşağıdaki formülle hesaplanmaktadır:

(1)


Bu denklemde;

ile eritrositlerin %50'sinin

hemoliz olması için gerekli olan karanlık inkübasyon

zamanı, ile uygulanan ışık dozu,

ile sistemdeki

fotosensitif ajanın konsantrasyonu, ve ile ölçülen

üssel değerler, ve

ile denklem sabiti

tanımlanmaktadır. GFH de üssel değeri yukarıdaki

denklemde

sabit olarak tutulduğunda ve üssel

değeri ise

sabit tutulduğunda hesaplanmaktadır.

GFH için literatürdeki ve

değerleri Tablo 1'de

özetlenmiştir.

Bu teori, fotosensitize edilen eritrositlerdeki

hemoliz oluşması için fotokimyasal hasar oluşturan

termal aktivasyona ihtiyaç olduğunu ileri sürmektedir.

Fotokimyasal hasar oluşma olasılığı vuru sayısı ile

ve fotokimyasal hasardan sonra oluşan termal hemoliz

oluşma olasılığı ise vuru sayısı ile tanımlanmaktadır.

ÇVHT'deki fotokimyasal safhayı aşağıdaki denklem

tanımlanmaktadır:

(2)

Bu denklemde, eritrositte oluşan fotokimyasal



pre-hemolitik hasarın olasılığı,

birim fotosensitif

ajan konsantrasyonu başına etkili ışık dozu oranını,

2,4- 6


7

0

2



in vitro

f

t

f

1/t = g L C

t

L

C

k

j

g

k

C

j

L

j

k

m

q

v=m-1

G( C t)= 1-e

( C t) /v!

v=0

G

C

GEREÇ VEYÖNTEM

Gecikmiş Fotohemoliz Deney Düzeneği

Kinetik Model

Çok Vuruşlu Hedef Teori

0

0



750

50

50



50

50

s

50

s

s

e

e

e

k

j

(- Ce t)

v

Tablo I. Deneysel Fotohemoliz Hız Parametreleri

Fotosensitif Ajan

Kaynak

Benzoporfirin



2.00 0.03

1.88 0.03

Sodyum Hiperisin 2.06 0.03

1.89 0.14

Hematoporfirin

1.99 0.02

1.89 0.03

Photofrin

1.82 0.03

1.24 0.08

Klorin e

2.13


1.42

Floksasin B

2.00

1.40


Lutesyum teksafrin 1.94 0.12

-

Protoporfirin IX



2.08 0.12

1.20 0.10



k

j

±

±



±

±

±



±

±

±



±

±

±



5

4

5



TM

4

8



7

6

5



6

b

b

b

b

Σ

6



Bilgin ve Ark.

7

etkili olan ajan konsantrasyonunu,



pre-litik ışına

maruz bırakma zamanını, ve

fotokimyasal vuru

sayısını göstermektedir. Ayrıca

terimi sonrası

biriken ortalama fotokimyasal vuru sayısı şeklinde

tanımlanabilir ve bu etkili olan ışın dozu ile orantılıdır.

Termal hemoliz olasılığı denklem (3) ile

tanımlanmıştır;

(3)


termal inkübasyon zamanı 'den sonra

fraksiyonel hemoliz oluşma olasılığını,

fotokimyasal ve termal safhalar arasındaki eşleşme

hız sabitini,

eritrositte hemolitik fotokimyasal

hasar olasılığını ve

termal vuru sayısını

göstermektedir. Denklem (2) ve (3)'de, soğurulan

düşük ışık dozu ve kısa karanlık inkübasyon zamanları

için limitler

0 ve

0 tanımlandığında



gösterilir.

Deney setlerinde 17 M protoporfirin ile bağlı

eritrositlere değişen dozda (13.5, 11.5, 9.6, ve 7.6

Joule/cm ) görünür ışık uygulanmasıyla sigmoid

şekilde olan tipik GFH eğrileri elde edildi. (Şekil 1,

işaretler). Bu eğrilerden hesaplanan 1/t lerin ışınım

dozlarına (L) olan logaritmik grafiğindeki eğimden

deneysel


değeri belirlendi (Tablo 2). Düşük

fotosensitif ajan konsantrasyonunda deneysel

değerinin yaklaşık 2 olduğu gösterildi. GFH eğrilerini

değerlendirmede t değerlerinin yanında, karanlıkta %

30 ve 70 hemolizin olduğu zaman hesaplanan t ve t

değerlerinin t /t olarak tanımlandığı “bağıl eğim”

(relative steepness = S) kullanıldı (Tablo 2). ÇVHT'de

herhangi bir fotokimyasal vuru sayısı değeri için bağıl

eğim sadece termal vuru sayısına ( ) bağlıdır ve

burada değeri 1.24 olarak hesaplanmıştır.

Denklem (1) deki ışın dozu sabit tutularak deney

yenilendi. Dört değişen konsantrasyonda

protoporfirin IX (6.87, 12, 27,48, ve 41,21 M) ile

bağlı eritrositler 16.8 J/cm ışın dozuna maruz

bırakıldı (Şekil 2, işaretler). Hesaplanan 1/t

değerlerinin konsantrasyona olan logaritmik



t

m

C t

t

u=q-1

Hp(t) = 1- e

( G t) u/u!

u=0

Hp(t)

t

G

q

C t

Gt

j

=k =m

k

k

q

S





b

a

a

b

a

e

e





( a

- G t)

Σ

µ



µ



BULGULAR

Gecikmiş Fotohemoliz

2

2



50

50

30



70

70 30


50

Tablo 2. Protoporfirin ile fotosensitize edilmiş insan eritrositlerinde GFH verileri: Deneysel ve kinetik model parametreleri

Deneysel Parametreler

Model Parametreleri

C ( M)


L (J/cm

1.0


30

2.04 0.16

1.24 0.03

2.01 0.17

1.24

11.6


11

1.97 0.15

1.30 0.02

1.99 0.25

1.24

17

11



1.67 0.10

1.23 0.02

1.66 0.11

1.24


37.8

6

1.52 0.25



1.23 0.03

1.52 0.25

1.24

Dört değişik ışın dozunun ortalama değerini içeren örnek (3 kez tekrarlanmıştır)



Denklem (1) de sabit fotosensitif ajan konsantrasyonunda hesaplanmıştır.

t / t değerlerinden hesaplanmıştır.

“Çok Vuruşlu Hedef Teori” ile hesaplanmıştır.

$

2) *



*

&

#



$

s

ort



70

30

µ



±

±

±



±

±

±



±

±

±



±

±

±



k

S

k

S

S=

&

#

av

av

1

0.8



0.6

0.4


0.2

0

0



20

40

60



80

Zaman, Dakika

%

Hemoliz


Şekil 1. 17 M protoporfirin IX ile fotosensitize edilmiş

insan eritrositlerinde değişken ışın dozlarında oluşan

gecikmiş fotohemoliz eğrileri. İşaretler: L= 13.5 J/cm ;

L= 11.5 J/cm ; L= 9.6 J/cm ;

7.6 J/cm . Çizgi: m=2,

q= 25, ve = 10 dk olacak şekilde Denklem (2) ve (3)

kullanılarak hesaplanan “Çok Vuruşlu Hedef Teori” ile

hesaplanan verilerle hesaplanmıştır.

µ





α

2

2



2

2

-1



1

0.8


0.6

0.4


0.2

0

%



Hemoliz

0

20



40

60

80



100 120

140


Zaman, Dakika

Şekil 2. Protoporfirin IX ile fotosensitize edilmiş insan

eritrositlerinde sabit ışın dozu (L= 16.8 Joule/cm )

uygulandığında oluşan gecikmiş fotohemoliz eğrileri.

İşaretler: L= 41.21 M;

L= 27.48 M;

L= 12 M;


6.87 M. Çizgi: m=2, q= 25, ve = 10 dk olacak şekilde

Denklem (2) ve (3) kullanılarak hesaplanan “Çok Vuruşlu

Hedef Teori” ile hesaplanan verilerle hesaplanmıştır.

2

-1



µ

µ



µ

µ

α





grafiğindeki eğimden deneysel

değeri 1.3 0.02

olarak belirlendi.

Şekil 2 yardımıyla

değeri

1.21 0.04 olarak hesaplandı.



Geçikmiş fotohemoliz deneysel ölçümlerinde

denklem (1) kullanılarak hesaplanan

2 ve

2

sonucu fotohemoliz hızının soğurulan ışınımın



karesiyle orantılı olduğunu gösteren parametredir.

Elde edilen gecikmiş fotohemoliz verileri ile

ÇVHT tarafından hesaplanan veriler arasında

istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamaktadır. Bu

amaçla Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile yapılan

analizde k

=1.79 0.23 ve k

=1.79 0.22

(p=0.382) olarak hesaplanırken S =1.24 0.03 ve

S =1.24 0.00 (p=0.644) olarak hesaplanmıştır.

Model denklemleri kullanılarak hesaplanan değerlerin

deneysel veriler ile uygunluk içinde olması ÇVHT

desteklemektedir.

Fotosensitize edilen eritrositlerdeki hemoliz

fotokimyasal safha ve termal safhanın birlikte

etkisiyle oluşur. GFH deneysel verilerinin kinetik

modele uygunluğu ile ilgili parametreler şöyledir: (i)

GFH reaksiyon hızı, eritrositlere bağlı fotosensitif

ajan için ışık dozunun karesi ile orantılıdır yani ışığa

maruz bırakılan safha (fotokimyasal safha) için olan

=2 değeri yada

2 değeri, soğurulan ışınımında

fotohemoliz hızının karesiyle orantılı olduğunu

belirtir. (ii) GFH de değeri değerine eşit olmalıdır.

Bu tahminde oluşacak farklılıklar deneysel

farklılıkların modele eklenmediğinin göstergesidir.

(iii) Termal vuru sayısı deneysel bağıl eğim ( ) ile

ilişkilidir ve buradaki = 1.24 değeri =25 değerine

karşılık gelir. (iv) Denklem (3) kullanılarak,

şeklinde tanımlandığında

terimi termal vuru

sayısına ( ) yakın bir sayı olarak belirlenmiştir.

Matematiksel analiz sonucu sırasıyla 5, 10, 20, 25, 30

olan değerleri için

değerleri sırasıyla 4.67, 9.67,

19.67, 24.67, 29.67 olarak

hesaplanmıştır. (v)

Eşleşme sabiti ( ) deneysel verilere uyacak şekilde 10

dk belirlenmiştir. (vi) Şekil 1 ve 2 de çizgi ile

gösterilen eğriler ÇVHT için denklem (2) ve (3)'ün

kullanılması ile elde edilen matematiksel verilerle

oluşturulmuştur.

Fotohemoliz reaksiyonu, soğurulan ışık

dozunda doğrusal-olmayan hız kinetiği ile birçok

fotokimyasal reaksiyondan farklıdır. Fotosensitize

edilen eritrositlerde fotokimyasal safha ve termal

safhanın birlikte etkisiyle oluşan fotohemoliz

sonuçlarını karşılaştırmak ve analiz edebilmek için

niceliksel bir kinetik model gerekliliği üzerine kinetik

model geliştirilmiştir. ÇVHT'nin ana hipotezleri

kompleks bir olgu olan fotohemolizi açıklamada genel

olarak kabul edilen “kolloid-ozmotik” modelle uyum

içindedir. Kolloid ozmotik modele göre; fotokimyasal

hasar eritrosit membranın ozmotik özelliklerini

değiştirerek, termal evre sırasında hücrenin şişmesine

ve sonunda parçalanmasına neden olmaktadır.

Kısaca, fotohemoliz mekanizmasını: eritrositlere

bağlı fotosensitif ajan tarafından ışığın

soğurulmasıyla oluşan singlet oksijen, membran lipid

ve protein kısımlarını etkilemektedir.

Membran

protein yapısının değişmesi sonucu katyon salınımı ve



takiben hücre şişmesi gerçekleşmektedir.

Fotooksidasyona uğramış lipid kısımlarının birlikte

etkisiyle karanlık dönemdeki hemoliz uyarılmaktadır.

Fotokimyasal ve termal safhalar GFH'de birbirlerini

takip etmektedir.

Kinetik modelin matematiksel

uygunluğu çeşitli konsantrasyonlarda kullanılan

fotosensitif ajan ve ışık dozu içeren deney

gruplarındaki fotohemoliz eğrilerinde gösterilmiştir.

ÇVHT ile aynı , , ve

değerlerinin kullanıldığı

koşullarda oluşturulan gecikmiş fotohemoliz eğrileri,

deney ortamında farklı fotodinamik ajanlarca

oluşturulan gecikmiş fotohemoliz eğrileriyle uyum

içinde olduğu bildirilmiştir.

Bu çalışmada da

deneysel verilerin kinetik model ile uyumluluğu

gösterilmiştir.

ÇVHT ile belirlenen kinetik model

parametreleri deneysel veriler ile uyum içindedir. Bu

modelde GFH için

ve değişen

değerlerinde

oluşan hemoliz eğrileri için

sabit olarak

belirlenmiştir. Flaksasin B ve klorin e için düşük

değeri, bu ajanların eritrositler ve hücre dışı sulu ortam

arasında etkileşime girmesindendir.

Bu tanımlama

eritrositlere tamamen bağlanan PPIX için geçerli

değildir. Verilerin model ile tahminine göre

eritrositlere bağlı PPIX konsantrasyonu artarken k

değeri 2.0 dan 1.5 doğru düşmektedir çünkü düşük

etkili ışınım değerlerinde (ya düşük

ve/veya düşük

ışın dozu) =2 değeri uygulanabilir. Yani bu durumda

denklem (1) 'de hesaplanan değeri fotokimyasal vuru

sayısına ( ) eşit olacaktır. Diğer durumlarda

denklemi geçerli olacaktır. Daha karmaşık olan

değeri hesaplamalarında PPIX konsantrasyonu rol

oynamaktadır. Eritrositlerin intrensek fotohemoliz

mekanizması üzerine karanlıkta PPIX ile bağlanma

etkisi bu çalışmada hesaplanan =1.2 değeri

açıklayabilir. Eritrositlere PPIX ve merocyanin 540

bağlanmasının, eritrosit şeklinin diskoidden ekinoide

değişmesi, hücrelerin şişmesi, K salınımı ve ozmotik

hemolize karşı korunma gibi ters etkilere neden

olduğu belirtilmiştir. Grossweiner ve ark. PPIX ile

bağlanmanın insan eritrositlerinin ozmotik

frajilitesini azalttığını göstermişlerdir. PPIX için hız

kinetiği karanlıkta eritrositlere bağlanma safhasındaki

etkileşimlerle değişmektedir. Bu modelle

açıklanmaya çalışılan fotohemoliz mekanizması

membran yapısını bozan veya fotosensitif ürün

oluşturan fotosensitif ajanlar için değişik olabilir.

j

S

k

m

m

j=k=

j

k

S

S

q

t = D /

G

D

q

q

D

m q

j>1

C

S

j

C

k

k

m

k

j

j

±

±



±



±

±

±



deney

model


deney

model


6

Kinetik Modelin Verilere Uygulanması

TARTIŞMA

KAYNAKLAR

50

q

q

q

s

s

a

a

a

-1

+



9-12

2,4,5


7,8,11

13

2



1. Bilgin M.D.

Biomedical application of

photosensitizer. Illinois Institute of Technology,

8

Çok Vuruşlu Hedef Teori



Chicago IL,ABD, Doktora tezi, 1999.

2. Grossweiner L.I., Fernandez J.M., Bilgin M.D.

Photosensitization of red blood cell haemolysis by

photodynamic agents. Lasers Med Sci 1998; 13: 42-54.

3. Ben-Hur E.A., Orenstein A., Livne A., Rosenthal I.

Photosensitized oxidation of human red blood cells:

Cation effects on volume changes and relevance to

blood vessel occlusion. Lasers Life Scis 1990; 3: 245-

53.

4. Al-Akhras M.A., Grossweiner L.I. Sensitization of



photohemolysis by hypericin and Photofrin. J

Photochem Photobiol B: Biol 1996; 34: 169-75.

5. Khalili M, Grossweiner L.I.

Sensitization of

photohemolysis by benzoporphyrin derivative

monoacid ring A and porphyrins. J Photochem

Photobiol B: Biol 1997; 37: 236-44.

6. Bilgin M.D.,Al-Akhras M.A., Khalili M., Hemmati H.,

Grossweiner L.I. Photosensitization of red blood cell

hemolysis by lutetium texaphyrin. Photochem

Photobiol 2000; 72: 121-27.

7. Valenzeno D.P., Pooler J.P. The concentration and

fluence dependence of delayed photohemolysis.

Photochem Photobiol 1982; 35: 427-29.

8. Frolov A.A., Gurinovich G.P. The laws of delayed

photohaemolysis sensitized by chlorin e . J Photochem

Photobiol B: Biol 1992; 13: 39-50.

9. Davson H., Ponder E. Photodynamically induced

cation permeability and its relation to hemolysis. J cell

Comp Physiol 1940; 15: 67-74.,

10. Pooler J.P. The kinetics of colloid osmotic hemolysis.

Photohemolysis. Biochim Biophys Acta 1985; 812:

199-205.

11. Valenzeno D.P.

Photohemolytic lesions:

Stoichiometry of creation by phloxine B. Photochem

Photobiol 1981; 40: 681-689.

12. Potapenko A. Y. Mechanisms of photodynamic effects

of furocoumarins. J Photochem Photobiol B:Biol 1991;

9: 1-7.


13. Lagerberg J.W.M., Williams M., Moor A.C.E. ve ark.

The influence of merocyanibe 540 and protoporfirin on

physicochemical properties of erythrocyte membrane

1996; 1278: 247-53.

6

YAZIŞMA ADRESİ

Yrd.Doç.Dr. M. Dinçer BİLGİN

Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Biyofizik Anabilim Dalı, AYDIN 09100

Fax

: 0256-212-3169

Tel

: 0256-225-3166 x147

Cep

: 0533-336-9295

E-Posta

: mdbilgin@adu.edu.tr

Geliş Tarihi : 22.04.2004

Kabul Tarihi : 20.12.2004

Teşekkürler: Bu çalışmanın deneysel aşamasının

gerçekleşmesinde Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi

D o k u M ü h e n d i s l i ğ i v e B i y o m a l z e m e

Laboratuvarında çalışmalarımıza olanak tanıyan Doç.

Dr. Y. Murat Elçin'e teşekkürlerimizi sunarız.

Çalışmamıza katkılarından dolayı Prof. Dr. Leonard I.

Grossweiner'a teşekkür ederiz.

9

Bilgin ve Ark.




Yüklə 106,24 Kb.

Dostları ilə paylaş:




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2020
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə