Lirik pedaqoji poema Az



Yüklə 5.17 Mb.
Pdf просмотр
səhifə5/8
tarix10.06.2017
ölçüsü5.17 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8
“Sən onun eşilə, məhəbbətilə 
               Vurmadın ömrünü başa, ürəyim! 
                Sevgi hədəfinə nişan alanda, 
                Dəydimi oxların daşa, ürəyim?..” 
                                                                   (M.Müşfiq)  
 
                Müəllim evində Müşfiq doğuldu, 
                Ata “Ana dil” müəllimidi.. 
                Cəfər Cabbarlı tək şagirdi oldu:  
               “Səadət”*  canlı bir Seyid Əzimdi. 
 --------------------- 
 *PS:M.Müşfiqin atası Ə.İsmayılzadə (Vüsuqi) ömrünün  
sonunacan “Səadət” məktəbində Ana dili və ədəbiyat  müəllimi 
olub. Şair idi. M.Maqomayevin “Şah İsmayıl” və digər operaların 
liberettosunu yazıb. 
 

 
 
 
142 
               Fəhlə hökuməti adından onu 
              Gənc ikən öldürtdü bir kəndli oğlu... 
              (O cür də qurtardı özünün sonu): 
               Budur xəyanətin Marr Cəfər yolu!.. 
 
             Güllə iki Dilbər bəxtini vurdu, 
             Bacı da ömrünü yarıda qırdı... 
             İntihar elədi Balacaxanım: 
            Ah, nələr yaşadın, Azərbaycanım?!. 
 
          
Tarix həqiqəti gizlətmir heç vaxt, 
            Hesabı göylərdə gedir bu Yerin. 
            Goruna söyəcək Millət hər sabah 
           Vətənə xəyanət eləyənlərin. 
 

 
 
 
143 
 
              Fəhlə hökuməti adından onu, 
              Gənc ikən öldürtdü bir kəndli oğlu... 
              (O cür də qurtardı özünün sonu): 
              Budur xəyanətin Mircəfər yolu!.. 
 
              Böyükdür Yurdumda Sözün qiyməti, 
              Fikrin şeir qatı daha dərindir. 
              Gözlər önündədir Xalq məhəbbəti: 
               Ən uca heykəllər şairlərindir!.. 
 
                Bir zaman yazmışdı Əmir Keykavus*: 
              “Elmdən yaranan sənətdir şeir.”** 
                “Nəsr--rəiyyət, şeir şahdır!”***--der   
                                                                    Qabus 
                Tarixə xitabən düz Doqquz əsr. 
 
 
 -----------------------
 
 *PS: Əmir Keykavus ibn İsgəndər ibn Ziyar (1022--?). Ziyarilər 
xanədanının son hökmdarı. “Qabusnamə ” əsərini 1083-cü ildə 
oğluna nəsihət olaraq yazıb. 
**PS: “Qabusnamə” (“Elm öyrənmək və fəqhlik haqqında” 
bölümü), Azərnəşr,  Bakı-1989, səh.:136. 
***PS:Göst. əsər (“Şairlik qaydaları haqqında” bölümü), 
səh.:163. 
 
 
            

 
 
 
144 
             Elmsiz şeirin bünyadı olmaz, 
             Biliksiz şairlər köksüz ağacdır. 
             Şeir insanlığa fani  iltimas: 
             Şairlik əbədi bir ehtiyacdır. 
 
           Hər addım başında Nəsimi, Nişad, 
           Nizami, Füzuli, Cavid, Mikayıl... 
           Şairi yaşadır həm şeir, həm ad: 
           Məgər bu sənətə məhəbbət deyil?!. 
 
                
   “Artıran Söz qədrini sidq ilə qədrin artırar, 
Kim nə miqdar olsa, qədrin eylər ol miqdar(i)  
                                                                        Söz. 
...Olmayan qəvvasi-bəhri-mərifət arif degil, 
Kim, sədəf tərkibi-təndir, lölöyi-şəhvar(i) Söz” 
         (Məhəmməd Füzuli:1494-1556) 
 
 
               Bir vaxt ad verərdi Dədəmiz Qorqud 
               Yalnız əməlinə görə gənclərə. 
               Həyatda olmaqçın adıyla məsud: 
              Adın doğrultmalı olurdu hərə... 
 
 
 
 

 
 
 
145 
               Vətənə sevgidən, Xalqa sevgidən 
               Sınmadı Tiranlar önündə Müşfiq! 
               Odur ki, Mikayıl adından Vətən 
               Daima şövq alıb, keçirdi təşviq! 
 
 
                Xaliqim əvvəlcə Sözü yaratdı, 
                Sonra da Sözlərə can verdi Allah. 
                Tarix Sözlə durub, Söz ilə yatdı, 
                Söz ilə açıldı Fikirdə Sabah!.. 
 
                 Qiyməti qanmayan Sözü anlamaz, 
                 Çünki Ad birinci Qiymətimizdir. 
                 Sözdür Yer üzündə ən parlaq almaz: 
                 Adımız  pürbaha ziynətimizdir. 
 
                 İsmayıl müəllim Dilbər xanımla 
                 Mikayıl Müşfiqin adın yaşatdı: 
                 Elə ki, cahana arzu, inamla 
                 Mikayılla Müşfiq qədəmin atdı!! 
 
 
 
 
 
 
                 

 
 
 
146 
                  Böyüyüb hır biri doğma Vətəndə 
                  Millətə gərəkli bir oğul oldu. 
                  Onların ömründə, əməllərində 
                  Müşfiqin arzusu, eşqi doğuldu... 
 
                   Mətanət rəhnidir Azərbaycanım: 
                   Otuz Yeddilərə sinə gərdilər! 
                    İsmayıl müəllim, bir Dilbər xanım 
                    Bir şairə iki ömür verdilər!! 
 
                   Böyükdür Yurdumda Sözün qiyməti, 
                   Fikrin şeir qatı daha dərindir. 
                   Gözlər önündədir Xalq məhəbbəti: 
                   Ən uca heykəllər şairlərindir!.. 
 
                   Nə gözəl örnəkdir Vətən üçün bu! 
                    Necə də ölməzdir könüldə arzu! 
                   Eşq olsun Xalqımın təmiz qəlbinə, 
                   Şairə eşqinə, şeirə eşqinə!.. 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
147 
                    
 
                          
IV HİSSƏ 
                     
 
 
AZADLIQ MƏKTƏBİ       
          “Azadlıq- böhtanın, yalanın sonu, 
           Azadlıq- bu sənin qızıl haqqındır. 
           Cəlladın ağzından çək çıxart onu, 
           Böyük azadlıqlar böyük Xalqındır!..” 
                              (Söhrab Tahir. “Azərbaycan” 
                               poemasından.) 

 
 
 
148 
                           1 
    İrəli, xalqım, əziz can ola Bayrağa fəda, 
     Mavi-al rəngli-yaşıl tarixi övrağa fəda! 
 
    Bu gözəl Azər(i)baycan cahanın cənnətidir: 
    Canımız hər çəmənə, gülşənə, hər bağə fəda!  
 
    Vətən eşqidi bizim könlümüzə şahlıq edən, 
    Olalım gündə neçə yol bu gözəl şahə fəda! 
 
    Uca tutmaq gərəkir bizlərə Ulduzlu Tuğu 
    Ki, olaq həm Hilala, Ülkərə, həm Tuğə fəda! 
 
    Edər aləmə şayan bizləri Fərhadi-hünər, 
    Edə bilsək bu Şirin canları biz dağə fəda! 
 
     Vətən uğrunda şəhid olmuş əziz gənc əsgər, 
     Canımız olsun o sizlər bükülən ağə fəda!          
                                           
     Şühəda əhlinə min rəhmət oxur şanlı Vətən, 
     Olar etmiş canını çünki bu torpağə fəda! 
 
     Bizi Azadlıq üçün doğdu, doğurdu ki zaman, 
     Yaşayaq özgür, edək ömrü bu növrağə fəda! 
 
   Bir ömür azdır, Ata, can Vətən uğrunda verək, 
   Neçə  yol gündə olaq biz də bu Bayrağə fəda!!. 
 
                           

 
 
 
149 
                                2 
                  “O tülkü siyasilər, o hər an, 
                  Məzhəb çıxaran, yol ayıran  
     sahibi-hədyan…” 
           (Hüseyn Cavid) 
               “ŞAHİD”:* 
               “Kreml oynayır Qərblə üz-üzə, 
                Qurbanlıq rolunu veriblər bizə, 
                Qlobal fırıldaq belə qurulub: 
                Altında “Qorbaçov” imzası durub. 
 
               Gedir demontajı vicdanın, əqlin, 
                Gedir Ədaləti pozan Oyunlar. 
                Gedir  “uğurunda millətin, xəlqin...” 
                Vətənin məzarın qazan Oyunlar. 
 
               Qaldırıb kürsüyə nadan kəsləri, 
               Çevirib mandata saxta “səsləri”, 
               Bütün bəlaları, müsibətləri 
               Millətin adına yazan Oyunlar.  
 ----------- 
 *PS: Dırnaq işarəsi ilə verilmiş şeir bəndləri 2010-cu ildə Bakıda 
nəşr edilmiş “Terrorizm: qan çilənən torpaqlar” toplusunun III 
cildində Müəllifin işıq üzü görmüş İkinci poemasından 
götürülmüşdür. 
 
            

 
 
 
150 
           
Hər şəhər, hər oba, ev batıb yasa, 
             Min divan tutulur Azərbaycana. 
             Yalanı çevirib gur mikrafona 
             Oyunun ardında susan Oyunlar.” 
                                  *** 
 
            Yenidənqurmadır: gedir demontaj: 
             Bir Yenidənqırma, qırmızı şantaj… 
             Qafqazda hərbi güc saxlamaq üçün 
             Etnik münaqişə kartı var bu gün. 
 
             Ortadan qaldırıb KP Bürosun, 
             Ortaya atıblar Daşnak Ordusun... 
             Sonra da beynəlxalq qurdlarla birgə 
            “Demokrat” savaşı açıblar Türkə. 
 
             Cəsarət lazımdır bu böyük xalqa: 
              Sarılsın silaha, bir də Bayrağa!.. 
              Qurtuluş bir yalnız İstiqlaldadır, 
              Milli düşüncədə və amaldadır. 
 
 
 
 
                                                                                                       
 
 
 

 
 
 
151 
            Ağsu ayaqdadır, bir an yatmayır, 
           Bakıdan müxtəlif xəbərlər gəlir. 
           Ahlar BMT-yə gedib çatmayır, 
            Nalələr göylərin bağrını dəlir. 
 
           Qarabağ, İrəvan türkü silahsız 
           Erməni gülləsi qabağındadır. 
           Daşnak güruhları dinsiz, Allahsız: 
           Tarixin barbarlıq ilk çağındadır. 
 
             Rayondan köməyə gedir cavanlar, 
            Yaşasın Azadlıq və Vətən!-deyə. 
            Vuruşur liderlik üstə Meydanlar 
            Bakıda Kim ondan, Kim məndən?-deyə. 
 
           
 Azadlıq, İstiqlal üzünü görməz 
            Şəhidlik Məktəbi keçməyən bir xalq. 
           “Azadlıq alınır, bir kimsə verməz!”— 
             İstiqlal Bizneslə deyildir ortaq. 
 
            Qarabağa sarı düzübdür səfin 
            Qəhrəman Ağsumuz mərd oğulların!.. 
            Bütün obaların, evin, məktəbin 
            Döyüşə açıbdır mərdlik yolların! 
 
 
 

 
 
 
152 
            İsmayıl müəllim gənclərə deyir: 
            Halaldır Ağsumun çörəyi sizə. 
           Əsl imtahandır bu şanlı dövr: 
            İstiqlal bağlıdır iradəmizə... 
 
             Siz, ey Şıxmüzənin* məğrur köksündə 
             İstiqlal Marşını oxuyan gənclər! 
             Sabah da, dünən də, elə bu gün də 
             Ən böyük Məktəbdir gənclərə Zəfər!  
 
             İgidlər, min şəhid məzarı vardır, 
             Qəhrəman Ağsunun hər guşəsində. 
             Bir Savaş Meydanı Ağsuya dardır: 
             Döyüşün dünyanın hər cəbhəsində!.. 
 
 
 
  
---------------------------- 
  PS: 1749-cu ildə Ağsu ərazisində yerləşən Şıxmüzə düzündə 
Nadir Əfşarinin Şirvan üzərindəki satrapı Şahsevən Əhməd xanın 
10 illik dövr ərzində yerli camaata edilən  zülmünə qarşı  üsyan 
olmuşdur. Dədəgünəşli Ağaməsih Şirvani məşhur  “Şahnamə” 
poemasında həmin hadisəni tarixi mənzumə kimi  
qələmə alınmışdır.  
 
 
 
     

 
 
 
153 
               BİR  KƏRƏ YÜKSƏLƏN  BAYRAQ 
                                (simfonik marş)  
                        Bir kərə yüksələn  Bayraq, 
                Hürriyyətlər doğdu səni! 
                 Bir kərə yüksələn Bayraq, 
                 Əsarətlər boğdu səni... 
 
                 Dünənimiz təkcə sənsən, 
                 Sabahımız səndən keçir. 
                 Dincliyimiz təkcə sənsən. 
                 Savaşımız səndən keçir. 
                 Bir kərə yüksələn Bayraq! 
 
                Qılınc vuran qolumuzsan, 
                 Sən azadlıq yolumuzsan. 
                 Simurq kimi doğulmusan, 
                 Bir kərə yüksələn Bayraq! 
 
                 Topla yenə gücümüzü, 
                 Yenilməyən əzmimizi. 
                 Nəsil-nəsil qaldır bizi, 
                 Bir kərə yüksələn Bayraq! 
  
--------------------------------------- 
  PS:  N. Atabəylinin bu şeiri ilk dəfə 1991-cı ilin 2 
fevralında “İlham”(N-13) qəzetində (şöbə müdri olub)  
Sovet işğalı və Hərbi Vəziyyət rejimi  şəraitində 
“A.Atasoy” psevdonimi ilə dərc edilib. 90-cı illərin 
ortasında bəstəkar Ədviyyə Rəhmətova bu şeirə Arif 
Məlikovun tövsiyəsi ilə eyniadlı simfonik  Marş yazmışdır.  
 
 
 

 
 
 
154 
 
 
            Həyat bir savaşdır, könül silahdaş, 
          Can deyil canını yormayan insan... 
          Sayılmaz Vətənə heç vaxt vətəndaş, 
          Xalq üçün yaradıb, qurmayan insan. 
 
          Dağların zivəsi Qartalı yıxmaz, 
          Meşələr, ormanlar Aslanı sıxmaz. 
          Gecədən gündüzə hünərlə çıxmaz, 
          Günəşdən irəli durmayan insan. 
 
 
 
 

 
 
 
155 
 
            Ömür-gün arifə deyil boş həvəs. 
           Sonuncu ümiddir sonuncu nəfəs. 
           Fərhadlıq eşqinə düşməsin əbəs, 
           Külüngü qayalar yarmayan insan. 
 
           Dünya qanan üçün Elm aləmidir. 
           Ağıl Yer üzünün Müəllimidir. 
           Həyatda cavabsız sual kimidir, 
           Dünyanı özündən sormayan insan. 
                                *** 
                                  3 
          Çağırır milləti Birliyə Nüsrət!* 
           (O da bu Vətənin bir Müşfiqidir.) 
           Nəsimi tinətli o məğrur cürət 
           Milli qeyrətimin Qılınc dilidir. 
 
          Meydan etirazla dolub boşalır, 
          İmperiya üz-üzə qoyur bir Xalqı: 
          Vəzifə eşqi ki, qəlbdə kök salır, 
          Bölünür min yerə Vətənin haqqı... 
 
---------------------------- 
*PS: 80-90-cı illərdə “Azadlıq meydanı”nda ən fəallardan biri 
olmuş rəhmətlik şair Nüsrət Kəsəmənli nəzərdə tutulur. 
 
          

 
 
 
156 
           Çağırır Meydanı birliyə Nüsrət, 
            Dilində Azadlıq, qəlbində həsrət. 
            (Atəşə başlayıb Atəş kəsəcən 
            Nə udduq, uduzduq, canım ey Vətən?): 
                    “Bir budağı təklikdə 
                      Uşaq da qıra bilər. 
                      Bir damlanın önündə 
                      Yarpaq da dura bilər. 
 
                      Birdən qıra bilərmi 
                      Yüz budağı bir nəfər? 
                      Sellərin qabağında 
                      Nə durar, nə tab edər?”*    
                                                   (N.Kəsəmənli) 
          Al  qan “Göy” kapitala çevrilən yerdə 
          Savadsız baş əldə bir alət olur. 
          Gündə bir hökumət devrilən yerdə 
          Tülkülük ən böyük siyasət olur.  
 
          Mübarizə təlim, metodsuz gedir, 
          Bu, müharibə yox, özfəaliyyətdir. 
          Nadanı savaşda ağıl məhv edir, 
           İntizam hər işdə ilk nailiyyətdir. 
  
---------------  
*PS: Nüsrət Kəsəmənli. “Yaddan çıxmaz Qarabağ...” 
poemasından. 
 
 

 
 
 
157 
            Çağırır milləti Birliyə Nüsrət! 
            (O da bu Vətənin bir Müşfiqidir.) 
            Nəsimi tinətli o məğrur cürət 
            Milli qeyrətimin Qılınc dilidir. 
 
            Millət mütəşəkkil ayağa dursa, 
            Dağlar da tərpənər onun gücündən. 
            Palıdı yıxanmaz şimşək də vursa: 
            Yıxar qurd yeyərək yalnız içindən. 
 
             Min plan qəsd edir Milli canıma, 
             Türkün haqq səsini batırmaq üçün. 
             Baxır Qərb sakitcə axan Qanıma: 
             Sabah göy sərmayə yatırmaq üçün. 
 
              Meydan millətimin Azadlıq səsi, 
             İstiqlaliyyətə ilk imzasıdır. 
             Meydan haqsızlığın mühakiməsi, 
             Xalqımın Tarixə etirazıdır. 
 
                                4 
          ...Nəhayət İstiqlal qazandı Xalqım, 
           Qayıtdı özümə mənim də Haqqım!.. 
 
 
           
 

 
 
 
158 
             Ədu min müsibət açdı başıma: 
             20 Yanvardan Xocalıyacan... 
             BMT, ATƏT-lər çıxdı qarşıma, 
             Qəyyuma alındı cəllad Hayastan. 
 
             Həyat Oyun deyil, İnsan oyuncaq, 
             Həyat nəsillərə bir ESTAFET-dir. 
             Həyat onun üçün həyatdır ancaq: 
             Vətənə tarixi məsuliyyətdir.   
  
         Ömrünün 23 İlini ancaq 
         Yaşadı İstiqlal çağı İsmayıl. 
         Edərək Vətənə eşqini Bayraq, 
         Ucaltdı Hilalı, Tuğu İsmayıl! 
               
                Haqqın dərgahına Fərhadlar kimi 
               Əlində külüngü gələnlərik biz. 
              Qəlbində gizlədib kədəri, qəmi, 
              Həsrətin üzünə gülənlərik biz. 
 
              Mənasız gəlmədik heç də həyata, 
              Andı, sədaqəti vermədik bada. 
              Bu zəri, zərgəri saxta dünyada 
              Saf zərin qədrini bilənlərik biz. 
 
 
 

 
 
 
159 
          Hər ağıl anlamaz sevdanın gücün. 
          Tacdan yuxarıdır bizimçin hüsn. 
           Bir zərif ürəyə yol açmaq üçün 
           Min dağın köksünü dələnlərik biz. 
 
          Birdən uca deyil məqamı yüzün. 
          Əyrinin ağası, quluyuq düzün. 
          Eşqin kitabından xəyanət sözün 
          Bağrının qanıyla silənlərik biz. 
 
          Eldən ayrı deyil bizim baxtımız. 
          Haqqa dua ilə keçir vaxtımız. 
          Qurulub qəm üstə könül taxtımız, 
          Sevincin hamıyla bölənlərik biz.     
                                     *** 
           Vətənin İstiqlal mərəmnaməsi 
          Şəhid qanlarının halallığıdır! 
          İbrətdir Sokratın mühakiməsi: 
          Həqiqət hər yerdə zəhər-öd dadır... 
 
        
Vətən Haqq davası aparır, fəqət 
          Gödən davasına çıxıb nadanlar... 
         Bəli, çox acıdır hər vaxt Həqiqət
          Bununçun da gözəl bir Rəvayət var: 
 
          

 
 
 
160 
         
Bir gün şah oğlu şah hamıdan gizli 
           Sarayı tərk edib, el içinə çıxdı. 
           Nəzərdən keçirib, bağı, mənzili 
           Ayaq yorulunca şəhərə baxdı. 
 
           Paytaxt kənarında bir bağça vardı, 
           Bəhəri, meyvəsi göz oxşayardı. 
           Nəfsinə hakim olmayaraq şah, 
           Basdı bu ünvana, qapıya ayaq... 
 
           Döydü darvazanı.  Sahibi çıxıb 
           Soruşdu: Buyurun, eşidirəm mən! 
           Şah dedi: Qəribəm, qarnım acıxıb, 
           Mümkünsə kəsərdik duz-çörəyindən... 
 
            Dəvətsiz qonağı çəkib həyətə, 
            Ona süfrə açdı evin Sahibi. 
            Hərdən bir eləyib onunla söhbət, 
            İstədi şad olsun qəribin qəlbi. 
 
         --Gözəl meynən vardır, bircə stəkan 
           Üzüm suyu versən, bununla yetər... 
          --Olar! Bu dəqiqə,-söylədi bağban,- 
            Əsl zamanıdır. Yetişib bəhər! 
 
 
 

 
 
 
161 
         
Dərib bircə salxım, sıxıb suyunu 
          Qərib qonağına ikram eylədi. 
        --Aradan götürə bilərsəm bunu, 
           Sahibi olaram bağın,-- Şah dedi... 
 
           Sonra ikinci bir cam da istədi, 
           Qara nəzərlərlə süzərək bağı... 
           Olar!--Qoca bağban,- baş üstə,-dedi, 
           Durdu ikram edə bir də qonağı. 
 
           İki salxım üzüm dərib gətirir, 
          Sıxır salxımları bardağa, dolmur... 
          Təkrar iltifatlar durub göstərir: 
          Daha iki salxım, beş salxım... Olmur! 
 
         --Bayaq bir salxımla doldu bu bardaq, 
           İndi on kiloyla bəs niyə dolmur? 
         --Halallıq var idi burada bayaq, 
           İndisə haram var: nizamı pozur... 
 
           Danışa bilmərik biz halallıqdan, 
           O getdi süfrədən, biləsən, qəti! 
           Hansısa bədnəzər, bəd niyyət insan 
           Yox etdi bu bağdan bar-bərəkəti. 
 
        
 

 
 
 
162 
           Şah gördü əyilib Haqq tərəzisi, 
           Haram nəzərləri altında onun. 
           Tərk etdi bağçanı dinməzcə özü, 
           Dərk edib haramla halalın sonun. 
 
         ...İstiqlal ümumi milli sərvətdir
            Heç kəsin adına bağlana bilməz. 
           Bayraq Vətən üçün Milli Qeyrətdir: 
           Ayaqlar altına atıla bilməz!.. 
 
            Şirvan Diyarımın bircə kəndində 
            Tək bircə nəsildən üç şəhidim var. 
            Can qoydu Qarabağ döyüşlərində 
            Vətən Bütövlüyü uğrunda onlar: 
                                     3
 
 Uca Tanrım, qoru özün bizi hər cür bəlalərdən, 
Ədu-əğyaridən hər gün gələn alçaq  xətalərdən. 
 
 Şəhid oldu Qarabağın davasında Atabəylər*: 
 Gözləməsin El ərənlik fərar etmiş gədalərdən... 
---- 
   *
PS: Şairin üç qohumu, həmkəndli və həmtayfası olan gənc 
atabəylilər:   Cavanşir Qədir oğlu Quliyev (1958- 8.V.1992, Şuşa),  
Famil Firidun oğlu   Həşimov (1973-16.XI.1992,  Qarağağ) və  Cabbar 
Aydın oğlu Əsgərov  (1972-28.XII. 1993,   Qarvənd)   Qarabağ-Vətən 
müharibəsində  qəhrəmancasına  həlak olmuşlar. 
 
 
 

 
 
 
163 
 
 Bürüyübdür gülizarı gör nə şaxta, çovğun, ey  
                                                                          dil,       
Aça bilməz bağçada gül  zəif üzlü ziyalərdən. 
 
 Hardadır o Möminələr, o Zübeydə, Cəlaliyyə?!       
 Doğa bu gün yurdumuza Atabəyli fədalərdən!! 
 
   Körfəzi-Kəngəridən ta Dəmiri-Dərbəndiyəcən, 
   Gələr, o Şah İsmayıl tək Yurda qazi atalərdən. 
 
 Oxu, ey Tar! Gülər,əlbət, zəfər iləAzərbaycan, 
   Sari simim zilə qalxar döyüş ünlü sədalərdən. 
 
  Səslən, İlham, Atabəylər Ordusuna ərən hayla: 
  Beytimizə düzək, əlan, Misri qılınc nidalərdən!!.    
                                    *** 
 
            ...Oğuz qəhrəmanı Şahid haqqında 
         Eşitməyən varmı? Bu mümkün deyil! 
         Şöhrətə şayandı bütün cahanda, 
          Əsl Babək idi hərbdə elə bil!..    
                                    *** 
         “Mənə dəstək verin, mənə ün verin, 
           Tarixi nizama sala bilim mən! 
           Mənə möhlət verin, mənə gün verin 
           Daşnakdan intiqam ala bilim mən!     
 
 
                       
 

 
 
 
164 
         
Alçaq zəmanədən cana yığmışam, 
            Demə öz evimi özüm yıxmışam?! 
            Bütün əcəllərlə cəngə çıxmışam: 
            Ölümlə üz-üzə qala bilim mən!.. 
 
 
 
            Düşmən var olubdur yurdumda yoxdan,* 
            Vardır qiyamətim Haykla çoxdan. 
            Qüdrət istəyirəm uca Allahdan: 
            İsrafil surunu çala bilim mən!.. 
 
 
 
--------------------------                                                   
 *PS: Dırnaqda verilən parçalar müəllifin  “Şahid” qəhrəmanlıq 
poemasından götürülüb. Şahid Həbibullayev (1952-2013) Oğuz  
rayonunun Muxas kəndindəndir. Politexnik İnstitutunu bitirib. 
İdarə rəisi olub. 88-ci illərdə Lefertofo məhbəsində həbsdə yatıb. 
90-cı illərdə könüllü Qarabağ Vətən savaşına qoşulub. 181-ci 
briqadanın VI tank  taborunun komandiri olub. Ağır döyüş yarası 
alıb. 1994-cü il oktyabrın  9-da Azərbaycan Respublikasının 
Prezidenti Heydər Əliyevin Fərmanı ilə “Azərbaycan Bayrağı” 
ordeni ilə təltif olunmuşdur.O, həmçinin Xeyriyyəçi və Milli 
abidələrimizin himayəçisi idi. Ömrünün sonlarında Qala 
Misgərlik abidələri Muzeyini yaratmışdı. Muzey 
 Heydər Əliyev Fondunun maliyyə dəstəyi ilə tikilmişdir.
 
 
 

 
 
 
165 
 
                                         ***                     
    Əzəl katibləri, ey dil, səni cananə yazmışlar, 
    Canı-cananın hər dərdin bizim bu canə  
                                                            yazmışlar. 
 
  Derəm yoxdur bu dünyada nəyi dersən, fəqət,  
                                                                   ey can, 
 Səni ol cani-cananə verəm imkanə yazmışlar. 
 
  Götür, ey dil, başını tez, yürü Mənsur kimi  
                                                                    darə, 
 Məhəbbət əhlinin  başın verə meydanə  
                                                          yazmışlar. 
 
    İçə bilmək üçün cürmü meyi-nabın, Saqi,  
                                                               çoxdur:    
  ”Səbuh” üçün mənə dürdi-meyi şəbanə  
                                                           yazmışlar. 
  
  Könül dərdim mənim, ey şux, sənə zərrə təsir  
                                                                  etməz,   
    Dəvanı dərdə yox, dərdi mənə dərmanə  
                                                               yazmışlar. 
 
    Bu nə sirdir, əcəb, ey yar, bizə dərdi verən  
                                                                  sənsən, 
    Nədən cövri-sitəmləri bütün dövranə  
                                                          yazmışlar?! 
 

 
 
 
166 
 
     Ey Ata, gəl, Füzuliylə az ovut bu könül dərdin:   
    Onu Kərbübəlaya, bil, səni Şirvanə yazmışlar!..    
                                    *** 
 
 ...Vətənin İstiqlal mərəmnaməsi 
          Şəhid qanlarının halallığıdır! 
          İbrətdir Sokratın mühakiməsi: 
          Həqiqət hər zaman zəhər-öd dadır... 
   
          Ömürlər yaşayır neçə könüldə, 
          Şəhidlər əbədi canlı həyatdır. 
          Ailədə, yurdda, dostluqda, eldə 
          Rəşadət ilahi mənəviyyatdır. 
 

 
 
 
167 
              “94-cü ilin soyuq yanvarı: 
              Bəytəpə  uğrunda vuruşlar gedir. 
               Öndədir Şahidin cəsur taboru, 
               Döyüş qalibiyyət, zəfərlə bitir!.. 
 
               Böyük Qələbəmin  gəlir sorağı, 
               Sancılır dağlara Vətən bayrağı. 
              Alqışlar bürüyüb dili, dodağı: 
               Uzaqda deyildir son Zəfər çağı!.. 
 
               Harami düzündə bax “Dərs” verirlər:   
               Yanıb tüstülənir düşmən tankları. 
               Bizdə öz qanıyla yedizdirirlər 
                Dəvət olunmamış ac Haykları!    
 
                Zərdablı Haqverdi kimi igidlər 
                Qurban elədilər Vətənə canı. 
                Cismini torpağa yıxan şəhidlər 
                Ayaqda saxladı Azərbaycanı!!”* 
 
 ------------ 
*PS:Bax, Terrorizm, qan çilənən torpaqlar. III Kitab.Bakı-2010.  
“Avropa” nəşriyyatı, Müəllifin “Şahid” poeması, səh.: 200-201. 
 
 
 
      

 
 
 
168 
 
         ...Bir deyil, yüz deyil, neçə minlərlə 
           Şəhid oğulları vardır Şirvanın. 
            Axsitan tinətli mərdlik, hünərlə 
            Onlar fəxridirlər Azərbaycanın!..  
 
             Savaş mövzuların Dərsdə öyrədir  
            İsmayıl müəllim bu qanlı gündə. 
             Hər şagird qəlbində müharibədir: 
             Daşnak məhv eləmək vardır könlündə 
 
             Alovun içindən, odun içindən 
              Keçərək Salnamə yazır ki Qələm: 
              Vətən silahlansın Söz sənətindən, 
              Sussun hüzurunda BMT, ATƏM.. 
 
              Ömürlər yaşayır neçə könüldə, 
              Şəhidlər əbədi canlı həyatdır. 
              Ailədə, yurdda, dostluqda, eldə 
              Rəşadət ilahi mənəviyyatdır. 
 
 
 
 
 
 
 
 


 
 
 
169 
            
Qəhrəman Ağsumun neçə gənc oğlu 
               Canını Vətənə fəda etdilər. 
               Şirvanşah yoludur onların yolu, 
               Rəşid gəlmişdilər, şəhid getdilər... 
 
              Ağsumun Şamili* Qarabağımda 
              Mərdlik kitabına atdı imzasın. 
              Müşviqlər, Aqşinim, Hüseynqulum da 
              Qan ilə yazdılar Zəfər yazısın.    
  -------------------  
  *PS: Şamil Ramazanov Ağasəf oğlu (1976-1995) - 
Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı.  Şəhidlərimizə Allahdan rəhmət 
diləyirik! 
 
 
 

 
 
 
170 
 
           Hafis, Xilqət, Aslan, Rauf, Yadigar, 
           Sarvan, Kamal, Mahmud, Qabillə Rizvan... 
           Cəbrayıl, Məzahir, Mahmudla Sərdar: 
           Sizlə qürur duyur can Azərbaycan!                             
              
             Qaniçən deməsin qoy Tarix bizə: 
            Bizdə könül də var, məhəbbət də var: 
            Göz dikən kim olsa Vətənimizə, 
            Burada cənnət yox, cəhənnəm tapar! 
 
            Mənim Ümumbəşər söz sənətimdə 
            Sevgi də yer alıb, müharibə də. 
            Ayrı-seçkilik yox məhəbbətimdə, 
            Yeganə bir Şirəm döyüşdə, hərbdə!  
 
             Nəsimim (1369-1414) yazıbdır Eşq hekayəti 
             Orda “Erməni” də yer alıb fəqət. 
             Qoy bilsin bunları Daşnak erməni: 
              Hər şeydən ucadır təmiz Məhəbbət! 
 
“Kəbə üzündür, ey sənəm, üzünədir sücudumuz, 
 Ta ki bu səcdeyi narə yanə həsudumuz. 
...Surəti-xəttü xalinə sacidü abid olmayan, 
Millətimizdə oldurur müşrikimiz, yəhudumuz.”
 
                                         (İ.Nəsimi
)                                                                                       

 
 
 
171 
 
           Dahi Nəsimimiz erməni qızın 
            Çox gözəl sezibdir: “könlü zindandır”. 
            Necə gizlənsə də ardında Xaçın, 
            Daxili canavar, üzü insandır: 
 
“Anca kim, səy eylədim nazik camalın görməyə, 
Zərrəcə yumşalmadın, 


Поделитесь с Вашими друзьями:
1   2   3   4   5   6   7   8


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə