Çarlz bukovskġ



Yüklə 3.08 Mb.
Pdf просмотр
səhifə1/37
tarix29.05.2017
ölçüsü3.08 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37

www.vivo-book.com 

 



 

 

QADINLAR 



ÇARLZ BUKOVSKĠ 

 

 



www.vivo-book.com 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



“Nə  qədər  yaxĢı  kiĢilər  qadınların  ucbatından  körpü 

altında qalmağa məcbur olublar.”  



HENRY ÇİNASKİ 

 

 

 

www.vivo-book.com 

 



 

Mənim  artıq  50  yaĢım  vardı.  Dörd  il  idi  ki,  qadınla 

yatağa  girməmiĢdim.  Qadın  dostlarım  da  yox  idi.  Hər  dəfə 

küçədə ya da baĢqa bir yerdə qadınların yanından keçəndə, 

onlara istəksiz və boĢ nəzərlərlə baxırdım.  Masturbasiya ilə 

müntəzəm  məĢğul olsam da, bir qadınla münasibət qurmaq 

fikri,  heç  olmasa  platonik  bir  münasibət,  təxəyyülümün 

imkanları xaricindəydi.  

6  yaĢında  nikahsız  doğulmuĢ  bir  qızım  vardı.  O  öz 

anası  ilə  yaĢayırdı,  mən  isə  aliment  ödəyirdim.  Uzun  illər 

bundan  əvvəl,  35  yaĢında  ailə  qurmuĢdum.  Həmin  evlilik 

cəmi iki il yarım sürdü. Arvadım  məndən boĢandı. Mən isə 

ömrümdə bircə dəfə sevmiĢdim. Sevgilim əyyaĢlıqdan vəfat 

etmiĢdi. O, 48 yaĢında vəfat edəndə mənim 38 yaĢım vardı. 

Arvadımsa məndən 12 yaĢ cavan idi. Güman edirəm, indi o 

da vəfat edib, amma əmin deyiləm. BoĢanandan sonra o, 6 il 

ərzində  mənə  hər  Milad  bayramında  uzun-uzadı  məktublar 

yazardı. Bir dəfə də olsun ona cavab yazmadım... 



www.vivo-book.com 

 



Lidiya Vansı ilk dəfə nə vaxt gördüyümü xatırlamıram. 

Bəlkə  də  6  il  bundan  əvvəl,  on  iki  il  əmək  sərf  etdiyim  və 

yazar  olmağa  çalıĢdığım  poçt  idarəsindəki  iĢimə  yenicə 

xitam  vermiĢdim.  DəhĢət  içindəydim.  HəmiĢəkindən  daha 

çox  içirdim.  Ġlk  romanımı  yazmağa  çalıĢırdım.  Hər  dəfə 

axĢam yazarkən mən bir pinta

1

 viski və iki dənə altı pivəlik 



qutunu  boĢaldırdım.  Səhərə  qədər  ucuz  siqarlar  çəkir, 

makinada  yazır  və  klassik  musiqiyə  qulaq  asırdım.  Özümə 

hər  gecə  on  səhifə  yazmağı  hədəfləmiĢdim.  Əslində,  neçə 

səhifə  yazdığımı  növbəti  günə  qədər  bilmirdim.  Mən, 

adətən,  yerimdən  qalxar,  qusandan  sonra  ön  otağa  keçib 

divanın üstündə neçə vərəq olduğuna baxardım. HəmiĢə on 

səhifədən  artıq  yazırdım. Bəzən orada 17, 18, 23, 25 səhifə 

olurdu. Əlbəttə, hər gecə gördüyüm iĢə ya düzəliĢ etmək, ya 

da  onu  atmaq  lazım  gəlirdi.  Birinci  romanımı  yazmağa 

iyirmi bir gecə sərf etməli oldum.  

Qaldığım  həyətin  arxasında  yaĢayan  ev  sahibləri  məni 

dəli  hesab  edirdilər.  Hər  səhər  yuxudan  duranda,  artırmada 

                                                 

1

Ġngiltərə və ABġ-da 0,56 litrə bərabər maye və quru maddələr üçün ölçü vahidi 



www.vivo-book.com 

 



qəhvəyi  rəngli  bir  bağlama  görürdüm.  Bağlamanın 

içindəkilər dəyiĢilirdisə də, adətən, onun içində pomidorlar, 

qırmızı turp, portağal, yaĢıl soğan, sup bankaları və qırmızı 

soğan  qoyulurdu.  Ara-sıra,  ev  sahibləri  ilə  səhər  saat  4-5-ə 

qədər  pivə  içirdim.  Qoca  dəmləĢib  huĢunu  itirəndə,  onun 

arvadı ilə əl-ələ tutardıq və bəzən mən onu öpərdim. Qapıda 

ayrılanda  isə  onu  əsl  ehtirasla  öpərdim.  Qadının  üz-gözü 

qırıĢ-qırıĢ  olsa  da,  buna  müqavimət  göstərmək  iqtidarında 

deyildi.  O  katolik  idi  və  hər  bazar  səhəri  öz  çəhrayı 

Ģlyapasını geyinib kilsəyə gedəndə çox qəĢəng görünürdü.  

Məncə, Lidiya Vans ilə ilk bədii qiraətim zamanı tanıĢ 

olmuĢdum. Bu, Açılan Körpüdə, Kenmor Avenyudakı kitab 

dükanında  baĢ  tutmuĢdu.  Yenə  də  mən  dəhĢət  içindəydim. 

Təkəbbürlü,  amma  dəhĢət  içində.  Dükana  daxil  olanda, 

orada  yalnız  ayaq  üstə  dayanmaq  üçün  yer  olduğunu 

görmüĢdüm.  Dükanın  sahibi  və  zənci  bir  qızla  yaĢayan 

Piterin önündə nağd pul qalağı vardı. 

 



 Zibil,  –  məni  görən  kimi  o  dedi,  –  əgər  onları  bura 

həmiĢə  belə  doldura  bilsəydim,  Hindistana  daha  bir  səfər 

etməyə pulum olardı!  


www.vivo-book.com 

 



Ġçəri daxil olanda onlar məni alqıĢladırlar. Bədii qiraətə 

gəlincə, öz bakirəliyimi pozmalıydım. 

Mən  30  dəqiqəlik  qiraətdən  sonra  fasilə  istədim. 

Hələlik  ağlım  baĢımdaydı  və  qaranlıqda  mənə  zillənmiĢ 

gözləri hiss edə bilirdim. Bir neçə nəfər söhbət eləmək üçün 

yaxınlaĢdı.  Sonra,  sükut  çökəndə,  Lidiya  Vans  yaxınlaĢdı. 

Mən masanın arxasında oturub pivə içirdim. O, hər iki əlini 

masanın kənarına dayayıb irəli əyildi və mənə baxdı. Onun 

uzun xurmayı saçları, irəli çıxan burnu vardı və bir gözü o 

birisi ilə elə də uyuĢmurdu. Lakin ondan ətrafa həyat ehtirası 

saçılırdı  –  onu  görməmək,  sezməmək  mümkün  deyildi. 

Aramızda keçən titrəyiĢləri hiss edə bilirdim. Bu titrəyiĢlərin 

bəzisi təlaĢlı və xoĢagəlməz olsa da, onlar da vardı. O mənə, 

mən isə ona baxırdım. Lidiya Vansın əynində yumĢaq maral 

dərisindən,  yaxalığı  saçaqlı  kovboy  gödəkçəsi  vardı.  Onun 

döĢləri qəĢəng idi. Mən ona: 

 

 Sənin  gödəkçənin  saçaqlarını  qoparmaq  istərdim  – 



biz bundan baĢlaya bilərdik – dedim 

Lidiya  uzaqlaĢdı.  Bu  iĢə  yaramamıĢdı.  Qadınlara  nə 

deyəcəyimi  heç  vaxt  bilməmiĢəm.  Amma  onun  dalı  da  əla 


www.vivo-book.com 

 



idi.  Məndən  uzaqlaĢdıqca  əla  dalına  tamaĢa  edirdim.  Cins 

Ģalvarın  arxası  dalını  sıx-sıx  qucaqlamıĢdı  və  addımladıqca 

gözlərimi onun dalından çəkə bilmirdim. 

Qiraətin ikinci hissəsini də bitirdim və səkidə yanından 

ötüb  keçdiyim  bütün  qadınlar  kimi,  Lidiyanı  da  unutdum. 

Pulumu aldım, bir neçə salfetə, bir neçə vərəqə imza atdım 

və oranı tərk edərək evimə yollandım.  

Mən  yenə  də  hər  gecə  ilk  romanımın  üzərində 

iĢləyirdim.  Heç  vaxt  axĢam  saat  18:18-dək  yazmağa 

baĢlamırdım.  Məhz  həmin  vaxtda  mən  poçtamtda  öz 

terminal  bölməmin  buraxılıĢ  keçidində  qeydiyyata 

düĢürdüm. Onlar gələndə isə saat 18.00 idi: Piter və Lidiya 

Vans. Mən qapını açdım. Piter dedi: 

– Bir bax, Henri, bax gör sənə nə gətirmiĢəm!  

Lidiya  qəhvə  masasının  üstünə  tullandı.  Mavi  cins 

Ģalvarı  ona  həmiĢəkindən  daha  sıx  otururdu.  O,  uzun 

xurmayı saçlarını ora-bura yellədirdi. Elə bil ağlını itirmiĢdi; 

yenə  də  çox  ecazkar  görünürdü.  Ġlk  dəfə  olaraq  onunla, 

həqiqətən,  seviĢmək  ehtimalı  haqqında  düĢündüm.  O,  Ģeir 


www.vivo-book.com 

 



oxumağa baĢladı. Öz Ģeirini. Çox bərbad Ģeir idi. Piter onu 

susdurmağa çalıĢdı: 

– Yox! Yox! Henry Çinaskinin evində qafiyə söyləmək 

olmaz! 


– Dəymə, qoy oxusun, Piter! 

Mən  ona  tamaĢa  etmək  istəyirdim.  O,  köhnə  qəhvə 

masasının  üstündə  ora-bura  gəziĢirdi.  Sonra  rəqs  etməyə 

baĢladı.  Qollarını  havada  oynadırdı.  Poeziyası  bərbad  olsa 

da, bədəni və ehtirası isə əsla...  

Lidiya masanın üstündən döĢəməyə atıldı. 

– Hə necədi, xoĢuna gəldimi, Henry?  

– Nə? 


– Poeziyanı deyirəm. 

– Çətin ki... düĢünmürəm. 

Lidiya əlində Ģeir vərəqləri ilə yerində donub qalmıĢdı. 

Piter onu qucaqladı. 

– Gəl sikiĢək! – O, Lidiyaya dedi. – Hə, nə durmusan, 

gəl qayırıĢaq! 

O, Piteri özündən kənara itələdi.  

– YaxĢı, – Piter dedi. – Onda mən gedirəm! 



www.vivo-book.com 

 



– Gedirsən, yaxĢı yol. Mənim öz maĢınım var,  – deyə 

Lidiya cavab verdi. Mən evimə sənsiz də qayıda bilərəm.  

Piter  qapıya  tərəf  qaçdı,  birdən  dayandı  və  geri 

çevrilərək dedi: 

– YaxĢı, Çinaski! Sənə nə gətirdiyimi unutma!  

Piter sözünü bitirib qapını çırpdı və gözdən itdi. Lidiya 

divanın qapıya yaxın ucunda oturdu. Mən ondan bir fut aralı 

əyləĢdim və ona baxdım. O çox ecazkar görünürdü. Mən isə 

qorxurdum.  Əlimi  uzadıb  onun  uzun  saçlarına  toxundum. 

Saçları füsunkar idi. Cəld əlimi geri çəkdim.  

–  Bütün  bu  saçlar,  həqiqətən  də  sənindirmi?  –

soruĢdum.  Baxmayaraq  ki,  bu  saçların  onun  əsl  saçları 

olduğunu bilirdim.  

– Hə, – deyə o cavab verdi, – mənimdir.  

Mən  əlimlə  yöndəmsiz  bir  tərzdə  onun  çənəsindən 

tutdum  və  baĢını  özümə  tərəf  çevirməyə  cəhd  elədim.  Belə 

vəziyyətlərdə  heç  vaxt  özgüvənim  olmayıb.    Mən  onu 

yüngülcə öpdüm.  

Lidiya yerindən ayağa sıçradı.  

– Mən getməliyəm. Dayə tutmuĢam. Ona pul ödəyirəm. 



www.vivo-book.com 

 

10 



–  Bura  bax,  –dedim,  –  qal.  Mən  pul  verərəm.  Heç 

olmasa bir az qal. 

– Yox, qala bilmərəm, – getməliyəm.  

Qapıya  tərəf  getdi,  mən  isə  onun  ardınca.  O  qapını 

açdı. Sonra geri çevrildi. Mən bir də, sonuncu dəfə ona tərəf 

uzandım.  O  baĢını  qaldırıb  mənə  çox  zərif  bir  öpüĢ  bəxĢ 

etdi. Sonra geri çəkildi və əlimə makinada yazılmıĢ bir neçə 

vərəq  verdi.  Qapı  bağlandı. Mən  əlimdə  o  kağızlarla  taxtda 

oturdum  və  onun  maĢınının  mühərrikinin  necə  iĢə 

düĢdüyünə qulaq asdım. 

Surəti  çıxarılmıĢ  Ģeir  vərəqləri  bir-birinə  bəndlənmiĢdi 

və  “HERRRR”  adlanırdı.  Mən  onlardan  bir  neçəsini 

oxudum.  ġeirlər  maraqlı,  yumor  və  seksual  duyumla  dolu 

olsa da, yaxĢı yazılmamıĢdı. Müəlliflər – Lidiya və onun üç 

bacısı  –  onlar  hamısı  necə  Ģən,  cəsarətli  və  seksual  idilər. 

Mən vərəqləri bir  kənara  atıb bir ĢüĢə viski  açdım.  Bayırda 

hava artıq qaralmıĢdı. Radioda əsasən Motsartın, Bramsın və 

Binin əsərləri ifa olunurdu. 



 

 

www.vivo-book.com 

 

11 



Bir  neçə  gün  sonra  poçtla  mənə  Lidiyadan  bir  poema 

gəldi. Bu çox uzun bir Ģeir idi və belə baĢlayırdı: 

Bayıra çıx qoca troll,  

Öz qaranlıq yuvandan bayıra çıx, qoca troll,  

Bizimlə  gün  iĢığına  çıx  və  izn  ver  saçlarına  qızçiçəyi 

hörək. . . 

Sonra poemada mənə sevinc və əsl bilik verəcək qadın 

cinsindən  olan  cavan  varlıqlarla  boĢ  çöllükdə  rəqs  etməyin 

necə  gözəl  olacağı  haqqında  söhbət  açılırdı.  Məktubu 

komodun siyirməsinə qoydum. 

Ertəsi gün səhər küçə qapısının ĢüĢəsinin döyülməsi ilə 

yuxudan oyandım. Saat 10:30 idi.  

– Çıxın gedin, – dedim. 

– Mənəm, Lidiya. 

– YaxĢı bir dəqiqə gözləyin. 

Əynimə  köynəklə  Ģalvar  geyindim  və  qapını  açdım. 

Sonra  hamamxanaya  qaçdım  və  qusdum.  DiĢlərimi 

fırçalamağa  çalıĢdım,  amma  sadəcə,  yenə  qusdum,  diĢ 


www.vivo-book.com 

 

12 



pastasının Ģirin dadı mədəmi bulandırmıĢdı. Hamamxanadan 

çıxdım. 


– Sən xəstələnmisən, Lidiya dedi, – mənim getməyimi 

istəyirsənmi? 

–  Oh,  yox,  mən  yaxĢıyam.  Mən  yuxudan  ayılanda, 

həmiĢə belə oluram. 

Lidiya  çox  gözəl  görünürdü.  Pərdələrdən  süzülən  iĢıq 

onun üzərində bərq vururdu. Onun  əlində portağal vardı və 

onu  havaya  atıb  tuturdu.  Portağal  havada  uçarkən  səhər 

günəĢinin iĢığında fırlanırdı.  

–  Mən qala bilmərəm,  o  dedi,  –  amma  səndən  bir Ģey 

xahiĢ edəcəm. 

– Əlbəttə. 

–  Mən  heykəltaraĢam  və  sənin  kəllənin  heykəlini 

düzəltmək istəyirəm. 

– YaxĢı. 

–  Bunun  üçün  sən  mənim  yanıma  gəlməlisən.  Mənim 

emalatxanam  yoxdur.  Biz  bunu  mənim  evimdə  etməli 

olacağıq. Bu sənin sinirlərini gərməz, elə deyilmi? 

– Yox. 


www.vivo-book.com 

 

13 



Mən  onun  ünvanını  və  ora  necə  getməli  olduğum 

haqqında təlimatları bir kağıza yazdım.  

–  ÇalıĢ  ki,  səhər  saat  on  birdə  mənim  evimdə  olasan. 

UĢaqlar  günortadan  sonra  məktəbdən  gəlirlər  və  bizi 

iĢimizdən yayındıra bilərlər.  

– Səhər saat on birdə orda olacam, – dedim. 

...Mən  düz  söz  verdiyim  vaxtda  yemək  üçün  ayrılmıĢ 

küncdə  Lidiyanın  qarĢısında  oturmuĢdum.  Bizim  aramızda 

böyük bir gil qalağı vardı. O mənə suallar verməyə baĢladı. 

– Sənin valideynlərin sağdırlarmı? 

– Yox. 

– Los-Ancelesdən xoĢun gəlirmi? 



– Mənim sevimli Ģəhərimdir. 

– Qadınlar haqqında nədən belə Ģeylər yazırsan? 

– Necə Ģeylər? 

– Özün yaxĢı bilirsən.  

– Yox, bilmirəm. 

–  Hmmm,  məncə,  qadınlar  haqqında  heç  bir  Ģey 

bilmədən  sənin  kimi  yazılar  yazan  insanlar  utanc  hissləri 

keçirməlidirlər.  



www.vivo-book.com 

 

14 



Mən ona cavab vermədim. 

– Lənət Ģeytana! Liza bu ... hara soxuĢdurub? – Lidiya 

otaqda  nəsə  axtarmağa  baĢladı.  –  Ax  bu  canı  yanmamıĢ 

kiçik  qızlar,  həmiĢə  analarının  alətlərini  də  götürüb  aradan 

çıxırlar!  

Lidiya baĢqa bir alət tapdı. 

–  Bunu  bir  təhər  uyğunlaĢdıraram.  Ġndi  isə 

tərpənmədən otur, özünü çox da gərmə, amma tərpənmədən 

otur. 

Mən üzüm ona tərəf oturmuĢdum. O isə ucunda məftil 



ilgək  olan  taxta  bir  alətlə  gil  topasının  üzərində  iĢləyirdi. 

Sonra  aləti  qalağın üzərindən  ara-sıra  mənə tərəf  yellədirdi. 

Mən  onun  hərəkətlərini  izləyirdim.  Onun  gözləri  mənə 

baxırdı. Bu gözlər iri və tünd qonur rəngdə idi. Hətta onun 

pis  gözü,  digər  gözünə  bir  qədər  uyuĢmayanı  da  gözəl 

görünürdü.  Mən  də  gözlərimi  ondan  çəkmirdim.  Vaxt  isə 

keçirdi. Mən trans halına düĢmüĢdüm. O birdən dedi: 

– Fasilə etməyə necə baxırsan? Pivə istəyirsənmi? 

– Əla. Hə istəyirəm.  


www.vivo-book.com 

 

15 



O,  yerindən  qalxıb  soyuducuya  tərəf  gedəndə,  mən  də 

onun  arxasınca  getdim.  O  bir  ĢüĢə  götürüb  qapını  bağladı. 

Lidiya  geri  çevriləndən  mən  onun  belindən  tutaraq  özümə 

tərəf  çəkdim.  Ağzım  və  bədənimlə  ona  yapıĢdım.  O,  pivə 

ĢüĢəsini kənara uzatdığı əlində saxlamıĢdı. Mən onu öpdüm. 

Sonra bir də öpdüm. Lidiya məni kənara itələdi. 

– YaxĢı, – o dedi, – daha bəsdir. Biz iĢləməliyik. 

Biz yenə öz yerlərimizə oturduq. Lidiya siqaret çəkdiyi 

vaxt  mən  öz  pivəmi  içirdim,  gil  qalağı  isə  yenə  bizim 

aramızda  idi.  Qapının  zəngi  çaldı.  Lidiya  ayağa  qalxdı. 

Orada  bərəlmiĢ  və  yalvarıĢ  dolu  gözlərini  bizə  zilləmiĢ  bir 

kök qadın dayanmıĢdı.  

– Bu mənim bacım Qlendolinadir. 

– Salam. 

Qlendolina bir stul çəkib danıĢmağa baĢladı. DanıĢmağı 

o  gözəl  bacarırdı.  Əgər  o,  sfinks  də  olsaydı,  yenə  də 

danıĢardı,  daĢ  olsaydı,  yenə  də  danıĢardı.  Məni,  sadəcə, 

onun  yorulacağı  və  bizi  tərk  edəcəyi  vaxt  maraqlandırırdı. 

Daha ona qulaq asmasam da, elə bil kimsə məni kiçik pinq-

ponq Ģarları ilə vururdu. Qlendolinanın, deyəsən, zaman, ya 



www.vivo-book.com 

 

16 



da maneə ola biləcəyi haqqında heç bir təsəvvürü yox idi. O 

susmadan danıĢırdı, elə hey danıĢırdı. 

–  Bir  dinləyin,  –  mən  nəhayət  dedim,  –  siz  nə  vaxt 

gedəcəksiniz? 

Məhz bundan sonra bacı səhnəsi baĢladı. Onlar bir-biri 

ilə  danıĢmağa  baĢladırlar.  Onlar  ayaq  üstə  bir-birinin 

qarĢısında  durub  qollarını  havada  oynadırdılar.  Səslər 

getdikcə yüksəlirdi. Onlar bir-birini fiziki xəsarətlərlə təhdid 

edirdilər.  Nəhayət  –  dünyanın  sonuna  yaxın  –  Qlendolina 

bədəni  ilə  nəhəng  bir  qövs  cızaraq  setka  qapının  geniĢ 

boĢluğundan özünü bayıra atdı və gözdən itdi. Lakin həyətin 

arxasındakı  evinə  çatanadək  onun  qəzəbli  səsi  və  giley-

güzarı eĢidilirdi.  

Lidiya  ilə  mən  yenidən  yemək  köĢəsinə  dönüb  öz 

yerimizə oturduq. O özünün heykəl iĢləmə alətini götürdü və 

gözlərini yenidən mənim gözlərimə zillədi.  



 

Bir neçə gün sonra bir səhər mən onun həyətinə daxil 

oldum,  elə  həmin  vaxt  Lidiya  da  döngədə  göründü.  O, 


www.vivo-book.com 

 

17 



tindəki  çoxmənzilli  binada  yaĢayan  rəfiqəsi  Tinagildən 

gəlirdi.  Çox  cazibədar  görünürdü,  lap  ilk  dəfə  əlində 

portağal ilə mənim yanıma gələndə gördüyüm kimi. 

– Aaaaa, – o dedi, – yeni köynək geyinmisən! 

O düz deyirdi. Bu köynəyi onun haqqında düĢündüyüm 

üçün,  onunla  görüĢmək  istədiyim  üçün  almıĢdım.  Onun 

bunu bildiyini və məni ələ saldığını bildiyim halda, yenə də 

etiraz etmədim. 

Lidiya qapını açdı və biz içəri girdik. Üstünə nəm əsgi 

salınmıĢ  gil  yemək  üçün  ayrılmıĢ  küncdəki  masanın  düz 

ortasında dururdu. O, əsgini götürdü. 

– Hə, necədir?  

Lidiya  mənə  rəhm  eləməmiĢdi.  Çapıqlar  da,  əyyaĢ 

burnu da, meymun ağzı da, dar bir xəttəcən qıyılmıĢ gözlər 

hamısı yerində idi, və hətta gülünc, öz xoĢbəxtliyini hiss etsə 

də  bunun  səbəbini  anlamayan,  xoĢbəxt  bir  adamın  səfeh, 

xoĢhal təbəssümü də orada idi. Onun yaĢı 30-u, mənimki isə 

50-ni keçmiĢdi. Vecimə də deyildi.  

–  Hə,  –  dedim,  –  məni  yaxĢı  düzəltmisən.  XoĢuma 

gəlir.  Amma  belə  görürəm,  sən  onu  demək  olar  ki, 



www.vivo-book.com 

 

18 



bitirmisən.  Sən  onu  bitirəndən  sonra  mən  qüssələnəcəm. 

Bizim  bir  neçə  çox  gözəl  səhərlərimiz  və  günortalarımız 

olmuĢdu. 

– Bu iĢ sənin yazmağına mane oldumu? 

– Yox, mən yalnız hava qaralandan sonra yazıram. Heç 

vaxt gündüzlər yaza bilməmiĢəm. 

Lidiya özünün Ģəkilvermə alətini əlinə alıb mənə baxdı. 

– Narahat olma. Hələ görüləsi iĢim çoxdu. Bu heykəlin 

yaxĢı alınmasını istəyirəm.   

Birinci fasilədə o soyuducudan bir ĢüĢə viski çıxardı. 

– Aaa, – deyə mən ufuldadım. 

– Nə qədər? – o mənə uzun su stəkanını göstərib dedi. 

– Yarısınacan. 

Ġçki süzdü və dərhal da baĢına çəkdi.  

– Mən sənin haqqında eĢitmiĢəm, – o dedi. 

– Məsələn, nə eĢitmisən? 

–  KiĢiləri  öz  artırmandan  necə  atdığın  haqqında.  Öz 

qadınlarını kötəklədiyin haqqında. 

– Öz qadınlarımı kötəkləyirəm? 

– Hə, mənə bu haqda deyiblər.  



www.vivo-book.com 

 

19 



Mən Lidiyanı tutdum və biz bütün bu vaxt ərzindəki ən 

uzun  öpüĢə  daldıq.  Mən  onu  mətbəx  çanağının  kənarına 

sıxdım və öz Ģeyimi ona sürtməyə baĢladım. O məni kənara 

itələdi, amma mən yenə onu mətbəxin ortasında yaxaladım.  

Lidiya  mənim  əlimdən  tutub  öz  cins  Ģalvarının  önünə 

tərəf itələdi və tumanının içinə saldı. Barmağımın ucu onun 

amının üst tərəfinə toxundu. O yaĢ idi. Onu öpməyə davam 

edərək  barmağımı  onun  amının  içinə  saldım.  Sonra  əlimi 

çıxardım,  ondan  aralandım,  viski  ĢüĢəsinə  uzandım  və 

özümə  bir  az  da  içki  süzdüm.  Keçib  mətbəx  masasının 

arxasında  oturdum,  Lidiya  isə  əks  tərəfdən  keçib  mənimlə 

üz-üzə  oturdu  və  mənə  baxdı.  Sonra  o  yenə  gil  ilə  iĢinə 

davam etdi. Mən aramla viskidən balaca udumlar alırdım.  

– Bura bax, – mən dedim, – sənin faciənin nə olduğunu 

bilirəm. 

– Nə? 


– Sənin faciənin nə olduğunu bilirəm 

– Nə demək istəyirsən? 

– Qulaq as, – mən dedim, – sadəcə, unut getsin. 

– Mən bilmək istəyirəm. 



www.vivo-book.com 

 

20 



– Sənin hisslərini incitmək istəmirəm. 

–  Lənət  Ģeytana,  sənin  nə  haqda  danıĢdığını  bilmək 

istəyirəm. 

– YaxĢı, bir az da içki süzsən, deyərəm. 

–  YaxĢı,  –  Lidiya  mənim  boĢ  bardağımı  götürdü  və 

içinə yarısınacan su, yarısınacan isə viski töküb mənə verdi. 

Mən yenə bardağı birnəfəsə boĢaltdım. 

– Hə nə oldu? – deyə Lidiya sual etdi. 

– Zibil, sən özün yaxĢı bilirsən. 

– Nəyi bilirəm? 

– Sənin amın çox böyükdür. 

– Nə? 


–  Bu  elə  də  nadir  rast  gəlinən  Ģey  deyil.  Sənin  iki 

uĢağın var.  

Lidiya  dinməzcə  oturub  gillə  əlləĢirdi.  Sonra  əlindəki 

aləti  bir  kənara  qoydu.  Yerindən  qalxıb  mətbəxin  arxa 

qapısının  yanındakı  küncə  tərəf  getdi.  Mən  onun  əyilərək 

ayağındakı  çəkmələri  çıxarmağına  baxırdım.  Sonra  o  cins 

Ģalvarını  və  tumanını  soyundu.  Onun  amı  orada  idi  və  düz 

mənə baxırdı.  



www.vivo-book.com 

 

21 



–  YaxĢı,  düdəmə,  –  o  dedi.  Sənin  səhv  etdiyini  indi 

sənə göstərərəm. 

Mən  də  öz  ayaqqabılarımı,  Ģalvarımı  və  tumanımı 

soyundum,  linolium  döĢəmədə  diz  çökdüm  və  sonra 

ehmalca  onun  üstünə  uzandım.  Onu  öpməyə  baĢladım. 

ġeyim  çox  tez  bərkidi  və  onun  içinə  necə  daxil  olduğumu 

hiss etdim.  

Mən irəli-geri hərəkətə baĢladım... bir, iki, üç... 

Birdən  bayır  qapı  döyüldü.  Qapını  uĢaq  döyürdü  – 

balaca  yumruqları  ilə,  özü  də  inadkarcasına.  Lidiya  cəld 

məni öz üstündən kənara itələdi.  

–  Gələn  Lizadır!  O  bu  gün  məktəbə  getməyib!  O 

getmiĢdi ki...  

Lidiya  sözünü  yarımçıq  kəsib  bir  sıçrayıĢla  ayağa 

qalxdı və paltarlarını geyinməyə baĢladı.  

– Paltarlarını geyin, – o mənə dedi. 

Mən  əlimdən  gəldiyi  qədər  cəld  geyindim.  Lidiya 

qapıya tərəf getdi – orada onun beĢ yaĢlı qızı dayanmıĢdı: 

– ANA! ANACAN! Mən barmağımı kəsmiĢəm!  




Поделитесь с Вашими друзьями:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə