10 Ekim / October – 3 Kasım / November 2013 İşbirliğiyle



Yüklə 75.89 Kb.
tarix18.05.2017
ölçüsü75.89 Kb.
macintosh hd:users:fatma:desktop:logos:muze logo.jpg
Pera Film

Sinemanın Kazanovası



F E L L I N I

Cinema’s Casanova


10 Ekim / October – 3 Kasım / November 2013
macintosh hd:users:fatma:desktop:untitled.jpg
İşbirliğiyle / In collaboration



Pera Film, sinemanın ustaları dizisini Sinemanın Kazanovası: Fellini programıyla sürdürüyor. Tıpkı Kazanova gibi efsanelerle çevrili ve gene onun gibi İtalya’nın en önemli isimlerinden biri olan dünyaca ünlü yönetmen Federico Fellini büyük bir ustaydı, gerçeküstü bir karnaval havasını keskin toplumsal eleştiriyle birleştiren benzersiz bir sinema stili yaratmıştı. 2013 yılı Fellini’nin ölümünün 20. yıldönümü; Pera Film, İtalyan Kültür Merkezi ve İtalyan Dışişleri Bakanlığı işbirliğiyle sunduğu bu anma programında Fellini’nin dokuz filmine yer veriyor.
En sevilen ve en anlaşılır filmi olan Amarcord, koyu bir nostaljiyle örülü çocukluk anıları filmidir ve yapıtına mükemmel bir giriş noktası sunar; bir yönetmenin sanatsal krizleri hakkında anılar, düşler ve fantezileri birleştiren bir kolaj olan 8 ½ ise belki de başyapıtıdır. Kariyerinin başlarında Fellini hem yeni gerçekçiliğin öncüsü Roberto Rossellini’nin senaristi, hem de savaş sonrası Roma’da bir gazete karikatüristiydi, bu iki karşıt etkiyi şaşırtıcı biçimlerde birleştirecekti. Aylaklar gibi erken dönem çalışmalardan sonra Fellini, yeni gerçekçiliğin siyasal kısıtlamalarından çok sevilen Sonsuz Sokaklar ile kurtuldu, ardından da Cabiria’nın Geceleri, Ruhların Giulietta’sı ve Ve Gemi Gidiyor gibi filmlerde sirk, toplumsal dekadans, manevi kurtuluş ve daha tartışmalı bir biçimde de olsa kadınlarla ilgili saplantılarını cesur bir biçimde araştırmaya koyuldu.
Federico Fellini 20 Ocak 1920’de, bir sahil kasabası olan Rimini’de doğdu. Üç kardeşin en büyüğüydü ve kasabasındaki karakterlerin çok iyi bir gözlemcisiydi. 1938’de Roma’ya gitti ve askere alınmamak için üniversiteye kaydoldu. Okulu tamamlamadan bıraktı ve II. Dünya Savaşı’nın patlak vermesinden önceki yıllarda karikatürist olarak hayatını kazandı. Aynı zamanda yakın arkadaşı Aldo Fabrizi ile skeçlerde ve radyo programlarında yazarlık ve oyunculuk yapmaya başladı. Bu dönemde, ileride eşi olacak oyuncu Giulietta Masina ile tanıştı ve yapıtlarında ondan çok etkilendi. Bir başka ünlü İtalyan yönetmen olan Roberto Rossellini, Fellini’lerin arkadaşı Fabrizi’yi filmlerinden birinde oynatmak istedi, Fellini de onları tanıştırdı. Bu bağlantı aracılığıyla asistan senarist olarak çalışmaya başladı ve filmlerin nasıl yaratıldığını, montajlandığını içeriden görme fırsatına kavuştu; böylece film yönetmeni olarak yeni kariyerine de başlamış oldu.
Fellini’nin sinema kariyeri elli yıla yayıldı ve eleştirmenlerden büyük övgü aldı. Aralarında dört tane En İyi Yabancı Film Oscar’ı da olmak üzere pek çok ödül kazandı. Filmleri bellek, düşler, fantezi ve arzu gibi temaların birleşimlerini sunar. Genellikle insanların en “tuhaf” hallerine çok yakından bakarlar; sıradan bir sahnenin, sanrılı imgelerin eklenmesiyle değiştirilmesini anlatmak için “Felliniesk” terimi kullanılır. Woody Allen, David Lynch, Pedro Almadovar ve Terry Gilliam gibi yaşayan yönetmenlerin pek çoğu, çalışmalarında Fellini’den etkilendiklerini söylemiştir.
Federico Fellini, 31 Ekim 1993’te Roma’da, Giulietta’yla 50. evlilik yıldönümlerini kutladıktan bir gün sonra kalp krizinden öldü.

Pera Film continues its masters of cinema series with the program Cinema’s Casanova: Fellini. Just like Casanova – Federico Fellini one of Italy’s great modern directors, was a larger-than-life maestro who created an inimitable cinematic style combining surreal carnival with incisive social critique. Pera Film, in collaboration with the Italian Institute of Culture in Istanbul and the Italian Ministry of Foreign Affairs presents nine Fellini films commemorating 20 years since his death.






While his most popular—and accessible—film, the darkly nostalgic childhood memoir Amarcord, is a great entryway into his oeuvre whereas 8½, a collage of memories, dreams, and fantasies about a director’s artistic crisis, is perhaps his masterpiece. In his early career, Fellini was both a screenwriter for neorealist pioneer Roberto Rossellini and a newspaper caricaturist in postwar Rome, competing influences he would bring together with startling results. After such early works as I Vitelloni, Fellini broke away from neorealism’s political strictures with the beloved La strada, and from there boldly explored his obsessions with the circus, societal decadence, spiritual redemption, and, most controversially, women, in such films as Nights of Cabiria, Juliet of the Spirits, and And the Ship Sails On.
The world-renowned Italian film director Federico Fellini was born in the seaside village of Rimini on January 20, 1920. He was the eldest of three children, and a keen observer of the characters of his small town upbringing. He left for Rome in 1938 and enrolled in university to avoid being drafted into the service. He left school and in the years prior to the outbreak of World War II he made his living as a cartoonist. He also began writing and acting in sketch comedy productions and radio programs with his good friend Aldo Fabrizi. During this time period he met his wife, the actress Giulietta Masina who became a great influence on his work. Another famous Italian director, Roberto Rossellini, wished to cast Fellini’s friend Fabrizi in one of his films and Fellini arranged their meeting. Through that contact he started work as an assistant scriptwriter and was given access to the inner workings of how films are created and edited, thus beginning his new career as a film director.
His career in cinema spanned five decades and he gained much critical acclaim. He won many awards including four Oscars in the Best Foreign Language category. His films offer a combination of themes including memory, dreams, fantasy and desire. They are often intimate looks at people at their most bizarre. The term "Felliniesque" is used when depicting an ordinary scene that has been altered by the addition of hallucinatory imagery. Filmmakers such as Woody Allen, David Lynch, Pedro Almodovar and Terry Gilliam have claimed to have been influenced in their work by Fellini.
Federico Fellini died of a heart attack the day after celebrating his 50th wedding anniversary with Giulietta on 31 October 1993 in Rome.



Beyaz Şeyh

The White Sheik


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:beyaz şeyh:sceicco-bianco-(lo)-2.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Alberto Sordi, Brunella Bovo, Leopoldo Trieste

İtalya / Italy 86’, 1956, siyah-beyaz / black & white

İtalyanca Türkçe altyazıyla / Italian with Turkish subtitles
İvan Cavalli, yeni karısı Wanda’yı, tarihteki en az romantik balayı için Roma’ya getirir – aile buluşmaları ve Papa’nın huzuruna çıkışlarla dolu, sıkı bir program söz konusudur. Ancak Wanda, bir fotoromanın yakışıklı kahramanının hayallerini kurarak Beyaz Şeyh’i aramaya çıkar, böylece de Chaplin’e layık bir komedi başlamış olur. Federico Fellini’ye dünya çapında ün kazandıran biçem ve temalar bu sevimli komedide (Fellini’nin ilk yönetmenlik deneyimi) daha o zamandan görülüyor, eşi oyuncu Giulietta Masina ve besteci Nino Rota gibi uzun dönemler birlikte çalışacağı oyuncular da bu filmde yer alıyor.
Ivan Cavalli brings his new wife Wanda to Rome on the least romantic honeymoon in history, a rigid schedule of family meetings and audiences with the Pope. But Wanda, dreaming of the dashing hero of a photo-strip cartoon, drifts off in search of the White Sheik, thus setting off a slapstick comedy worthy of Chaplin. The style and themes, which made Federico Fellini famous, are already apparent in this charming comedy (his first directorial debut), featuring such long-time collaborators as his wife, actress Giulietta Masina, and composer Nino Rota.

Aylaklar

I Vitelloni


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:vitelloni:vitelloni-1953-02-g.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Franco Interlenghi, Alberto Sordi, Franco Fabrizi

İtalya, Fransa / Italy, France 92’, 1956, siyah-beyaz / black & white

İtalyanca, Türkçe altyazıyla / Italian with Turkish subtitles
Beş genç adam, ergenlik sonrası belirsizliği içinde macera hayalleri kurar ve yaşadıkları küçük sahil kasabasından kaçarlar. Onları şımartan ailelerinden aldıkları paraları içkiye, kadınlara ve yerel bilardo salonuna harcayarak vakit geçirirler. Fellini’nin bu ikinci filmi, kalemle çizilmiş karakter eskizlerinden oluşan yarı özyaşamöyküsel bir başyapıt: Hamile bıraktığı kızla evlenmek zorunda kalan kadın avcısı Fausto; hep çocuk kalacak Alberto; şöhrete susamış yazar Leopoldo; grubun tek vicdan sahibi üyesi Moraldo. En İyi Özgün Senaryo dalında Akademi Ödülü kazanmış, uluslararası üne sahip Aylaklar, yaşamlarının anlamını bulmak için uğraşan bir grup kasaba boştagezerinin yaşamlarından bir yılı sevecenlikle sergiliyor.
Five young men linger in a post-adolescent limbo, dreaming of adventure and escape from their small seacoast town. They while away time spending the lira doled out by their indulgent families on drink, women, and nights at the local pool hall. Fellini’s second film is a semiautobiographical masterpiece of sharply drawn character sketches: Skirt chaser Fausto, forced to marry a girl he has impregnated; Alberto, the perpetual child; Leopoldo, a writer thirsting for fame; and Moraldo, the only member of the group troubled by a moral conscience. An international success and recipient of an Academy Award® nomination for Best Original Screenplay, I Vitelloni compassionately details a year in the life of a group of small-town lay-abouts struggling to find meaning in their lives.


Tatlı Hayat

La Dolce Vita


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:la dolce vita:dolcevita4.jpgmacintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:la dolce vita:la-docle-vita.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimée, Yvonne Furneaux

İtalya, Fransa / Italy, France 174’, 1960, siyah-beyaz / black & white

İtalyanca, İngilizce, Fransızca ve Almanca Türkçe altyazıyla / Italian, English, French and German with Turkish subtitles
Film, alaycı ve insanı içine alan bir toplumsal eleştiri olarak Fellini’nin zamanlar ötesi başyapıtı. Roma’nın modern dekadansının ve sofistike ahlaksızlığının ayrıntılı bir panoramasını sunan film, bölümlü bir yapıya sahip, ama irkiltici aksiyonu gözünden izlediğimiz, başıboş dolaşan karakter sayesinde odak hiç kaçmıyor. Marcello Rubini (Marcello Mastroianni bu rolde olağanüstü bir performans sergiliyor), sosyete varoluşunun sığlığından kaçamayan bir paparazzidir. Birbirine zıt duygu durumlarını benliğinde birleştiren Marcello (havalı ama endişeli, seksi ama iktidarsız), önemli birşeyler yazma hayali kurar ama bulunduğu sığ konumun ona getirdiği para ve prestije hayır diyemez. Gerçek aşkı bulmak üzerine romantik görüşleri vardır, ama kız arkadaşının aşırı dozda uyku hapı aldığını öğrenmek onu etkilemez. Onun yerine üçlü bir ilişkiye girer, ardından kikirdek bir Amerikan yıldız adayıyla (bomba gibi bir Anita Ekberg) fıskiyeli bir havuzda oynaşır, filmin ilham dolu unutulmaz finalindeyse çılgın bir orjiye katılır; orjinin üyeleri, şafak vakti gezdikleri plajda simgesel bir biçimde, çürüyen bir hayvan leşi bulur. Fellini filminin yaşamı olumladığını düşünüyordu (adı da buradan geliyor), ama onu bu konuda ciddiye almak imkansız. Mastroianni bir dünyevi zevkten diğerine savrulurken, bu ister seks, isterse içki, ışıltılı partiler ya da zengin yiyecekler olsun, onun ilgisiz gözlerinden hep anlık oyalanmalar olarak sunuluyor. Sonsuz bir dizi çılgın geceden ve yapayalnız sabahlardan ibaret varoluşu, son tahlilde ruhsuz ve anlamsız. Değişecek cesareti olmadığı için Mastroianni’nin tek seçeneği, bu “tatlı” hayatı kabullenmek ve tadını çıkarmak.
La Dolce Vita, a piece of cynical, engrossing social commentary, stands as Fellini's timeless masterpiece. A rich, detailed panorama of Rome's modern decadence and sophisticated immorality, the film is episodic in structure but held tightly in focus by the wandering protagonist through whom we witness the sordid action. Marcello Rubini (extraordinarily played by Marcello Mastroianni) is a tabloid reporter trapped in a shallow high-society existence. A man of paradoxical emotional juxtapositions (cool but tortured, sexy but impotent), he dreams about writing something important but remains seduced by the money and prestige that accompany his shallow position. He romanticizes finding true love but acts unfazed upon finding that his girlfriend has taken an overdose of sleeping pills. Instead, he engages in an ménage à trois, then frolics in a fountain with a giggling American starlet (bombshell Anita Ekberg), and in the film's unforgettably inspired finale, attends a wild orgy that ends, symbolically, with its participants finding a rotting sea animal while wandering the beach at dawn. Fellini saw his film as life affirming (thus its title, The Sweet Life), but it's impossible to take him seriously. While Mastroianni drifts from one worldly pleasure to another, be it sex, drink, glamorous parties, or rich foods, they are presented, through his detached eyes, are merely momentary distractions. His existence, an endless series of wild evenings and lonely mornings, is ultimately soulless and facile. Because he lacks the courage to change, Mastroianni is left with no alternative but to wearily accept and enjoy this "sweet" life.


Doktor Antonio’nun Baştan Çıkışı

The Temptation of Dr. Antonio


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:temptation of dr. antonio:fellini-boccaccio 70.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Anita Ekberg, Peppino de Filippo

İtalya ve Fransa / Italy, France 53’, 1962, siyah-beyaz / black & white

İtalyanca, Türkçe altyazıyla / Italian with Turkish subtitles
Fellini’nin Boccaccio ’70 derlemesine yaptığı katkı; sansür, şehvet ve din hakkında komedi tarzında küçük bir mesel. Anita Ekberg’i baştan çıkarıcı bir biçimde süt satarken gösteren bir ilan, kamu ahlakı konusunda muhafazakar bir savaş yürüten bir adama fazla gelir.
Fellini’s contribution to the omnibus Boccaccio ’70 is a comedic little parable about censorship, lust and religion. A billboard of Anita Ekberg provocatively selling milk gives a prudish crusader for public decency more than he can handle.

Ruhların Giulietta’sı

Juliet of the Spirits


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:ruhların juliet\'i:fellini-juliet.jpg

Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Giulietta Masina, Sandra Milo, Mario Pisu

İtalya, Fransa / Italy, France 137’, 1965, renkli / color

İtalyanca ve Fransızca Türkçe altyazıyla / Italian and French with Turkish subtitles
Görüntü yönetmeni Gianni di Venanzo’nun ustalaştığı Technicolor kullanımı, Fellini’nin ilk renkli filmi olan Ruhların Giulietta’sı’nı düşler, ruhlar ve anılarla dolu bir çiçek dürbününe dönüştürüyor. Giulietta Masina ihanete uğramış bir kadını oynuyor, gerçekle yüzleşemediği için, sanrılarla dolu bir kendini keşif yolculuğuna çıkıyor.
Cinematographer Gianni di Venanzo’s masterful use of Technicolor transforms Juliet of the Spirits, Fellini’s first color feature, into a kaleidoscope of dreams, spirits and memories. Giulietta Masina plays a betrayed wife whose inability to come to terms with reality leads her along a hallucinatory journey of self-discovery.

Şeytanın Kurbanları

Spirits of the Dead


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:ölülerin ruhları:3_terence-stamp-in-toby-dammit-terzo-episodio-di-tre-passi-nel-delirio-federico-fellini-1968.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini, Louis Malle, Roger Vadim

Oyuncular / Cast: Jane Fonda, Terence Stamp, Brigitte Bardot, Peter Fonda, Alain Delon

Fransa, İtalya / France, Italy 121’, 1968, renkli / color

Fransızca ve İngilizce Türkçe altyazıyla / French and English with Turkish subtitles
Edgar Allan Poe öykülerinden uyarlanmış bu antoloji, pişmanlık uyandıran ama karşı konulmaz bir zevktir; 1960’ların Avrupalı yönetmenlerin en önemli üç ismin, kısa film formunda çalışmasını görmek az bulunur bir fırsattır. Ayrıca gerçekten çılgındırlar. Roger Vadim’in Metzengerstein’ında, gerçek hayatta kardeş olan Jane ve Peter Fonda iki sevgiliyi oynar. Louis Malle’in William Wilson’u Poe’nun klasik ikiz fablının küstah bir yorumudur. Son olarak Fellini’nin Toby Dammit’i, bu üçlemenin en ilginç parçasını oluşturur; Terence Stamp gidebileceği son noktaya gelmiş bir aktörü (Fellini’nin 8 1/2 ’unda Mastroianni’nin oynadığı tükenmiş yönetmen gibi) canlandırırken müthiş bir performans sergiler – bir Yeni Ahit Western’i çekimlerinde Hz. İsa’yı oynamak için Roma’ya gelmiştir. Fellini’nin düşsel dokularıyla ve ikonik kalabalıklığıyla Toby Dammit, eğlenceli bir deneyim.
An irresistible and guilty pleasure, this anthology based on stories by Edgar Allan Poe is a rare opportunity to see three of the biggest names in 1960s European film direction working in the short form. They're also plain outrageous. Roger Vadim's Metzengerstein stars real-life siblings Jane and Peter Fonda perversely cast as lovers. Louis Malle's William Wilson is an in-your-face take on Poe's classic doppelgänger fable. Finally, Fellini's Toby Dammit proves to be the most interesting piece in the trio, featuring Terence Stamp in a terrific performance as an actor at the end of his rope (the equivalent of Mastroianni's burned-out director in Fellini's ), who has come to Rome to star as Christ in a New Testament Western. Dense with Fellini's dreamy textures and iconic clutter, Toby Dammit is a fun experience.

Palyaçolar

The Clowns


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:clowns:clowns (i) 3.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Federico Fellini, Anita Ekberg

İtalya / Italy 92’, 1970, renkli / color

İtalyanca, Türkçe altyazıyla / Italian with Turkish subtitles
Fellini’nin sirke ve gerçeküstüne duyduğu büyük ilgi, son başyapıtlarından biri olan Palyaçolar’da gün ışığına çıktı. Film Fellini’nin çocukluğunda palyaçolarla ilgili saplantısını yansıtıyor ve küçük bir çocuğun, odasının penceresinden, kurulmakta olan bir sirki izlemesiyle başlıyor. Her ne kadar komik olsa ve “belgesel komedi” olarak adlandırılsa da, bu film otorite, yoksulluk, tevazu ve kibir gibi daha derin insanlık durumlarını inceler, bunların tümü de yörenin seks delisi berduşu, cüce bir rahibe ve sakat bir Mussolini destekçisi gibi karakterler olan palyaçolar aracılığıyla verilir. Ardından, Fellini’nin gençliğindeki bu palyaçoları Paris’te aramaya koyulup başlarına neler geldiğini öğrenmeye çalışmasıyla film, anlatıdan ve düşsel havasından uzaklaşıp daha belgesele yakın bir yaklaşım benimser. Film İtalya’nın en ünlü palyaçolarından birinin opera benzeri cenaze töreniyle sona ererken, insan kendini bürleskin ve gerçeküstünün Felliniesk doğasına sokulmuş hisseder. Nino Rota imzalı kusursuz müzikler, filmin sonunu daha da güçlendirir ve izleyicileri, sanki kutudan soytarı çıkmasını beklercesine bir gerilim içinde tutar. 1959 tarihli başyapıtı Tatlı Hayat’ın yıldızı Anita Ekberg ve yönetmenin kendisi de filmde rol alıyor.
Fellini’s fascination with the circus and the surreal come to a head in one of his final masterpieces, The Clowns. The film reflects Fellini’s childhood obsession with clowns and begins with a young boy watching a circus set up from his bedroom window. Though comical and referred to as a “docu-comedy”, this film explores deeper human conditions such as authority, poverty, humility and arrogance all of which manifest themselves through the characters of the clowns who vary from the local sex-crazed hobo, a midget nun, to a mutilated Mussolini disciple. The film then diverges from its narrative and dreamy state to a more documentary like approach as Fellini searches out these jesters of his youth in Paris to see what has become of them. Ending with an operatic type funeral for one of Italy’s most celebrated clowns, one feels immersed in the Fellini-esque nature of the burlesque, and the surreal. An excellent score composed by Nino Rota enhances the film’s denouement keeping the viewer at the edge of their seat as if waiting for the jack in the box to pop. Featuring Anita Ekberg, the star of his 1960’s masterpiece, La dolce vita and the director himself.

Roma

Rome
macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:rome:fellini-roma.jpg


Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Peter Gonzales, Fiona Florence, Britta Barnes

İtalya, Fransa / Italy, France 119’, 1972, renkli / color

İtalyanca, Almanca, İngilizce, Fransızca, Latince ve İspanyolca, Türkçe altyazıyla / Italian, German, English, French, Latin and Spanish with Turkish subtitles
Fellini’nin Roma kentine bir övgü olan 1972 yılı yapımı bu filmi tutarlı bir anlatı sunmaktan çok uzaktır, ama ünlü İtalyan başkentini öne çıkaran imgeler ve sesler seçkisi olarak büyüleyici ve son derece keyiflidir. Biçemsel olarak Satyricon’un aşırılıklarıyla Amarcord’un nostaljisi arasında mükemmel bir köprüdür, Fellini’nin Ebedi Şehir’e duyduğu gerçek aşkı gözler önüne serer. Şehirle ilgili bir film yapan (ve başında Fellini’nin bulunduğu) bir şirketin işlerini, özyaşamöyküsel geri dönüşlerle birleştiren Roma, Fellini’nin benzersiz sinema vizyonunun yarattığı, izlenimci bir ustalık gösterisidir. Filmin her anında Fellini’nin Roma’ya (ve film yapmaya) duyduğu tutku parıldar, özellikle de hiçbir diyaloğun yer almadığı, gece şehrin içinden gürültüyle geçen ve turlarını muhteşem Kolezyumda sona erdiren motosikletlerin sekansında, yani filmin doruk noktasında. Geçmişle günümüzün bu evliliğinde Roma, sinemanın ulaşabileceği en mükemmel noktadır.
Fellini's 1972 ode to the city of Rome is far from a coherent narrative, but as a selection of images and sounds celebrating the famed Italian capital, it's dazzling and hugely enjoyable. Stylistically, it's a perfect bridge between the excesses of Satyricon and the nostalgia of Amarcord, and it showcases the true love that Fellini had for the Eternal City. Mixing autobiographical flashbacks with the travails of a present-day movie company making a film about the city (headed up by Fellini himself), Roma is an impressionistic tour de force, delivered via Fellini's unique cinematic vision. Through it all, Fellini's passion for Rome (and moviemaking) shines through, especially in the film's climax, a dialogue-free sequence of motorcycles roaring through the city at night, a tour that ends at the magnificent Colosseum. At that marriage of past and present, Roma is about as perfect as cinema can get.


Ginger ve Fred

Ginger and Fred


macintosh hd:users:fatma:desktop:pera film 2013:ekim 2013:fellini:görseller:ginger and fred:10-1995003_0x420.jpg
Yönetmen / Director: Federico Fellini

Oyuncular / Cast: Giulietta Masina, Marcello Mastroianni, Franco Fabrizi

İtalya, Fransa, Almanya / Italy, France, Germany 125’, 1986, renkli / color

İtalyanca ve İngilizce Türkçe altyazıyla / Italian and English with Turkish subtitles
1986’da Fellini’nin, televizyonun kabalığı hakkındaki hiciv dolu yaklaşımı, nasıl demeli, Felliniesk görülebilirdi. Bugünse onun ele aldığı grotesk reklamlar ve sıkıcı yarışmalar, gerçeklerinin yanında çok solgun kalıyor. Ginger ve Fred olarak bilinen Amelia (Giulietta Masina) ve Pippo (Marcello Mastroianni), 30 yıl aradan sonra, bir varyete programı olan “Gururla Sunarız”da Rogers-Astaire ikilisine saygı niteleğinde bir dans gösterisi için yeniden bir araya gelir. Amelia artık dul bir büyükannedir. Pippo da biraz tohuma kaçmış gibidir. Travestiler, cüceler ve bir Ronald Reagan taklitçisinin bulunduğu bu gerçeküstü sirkte, eski büyüyü yakalayabilecekler midir? Ginger ve Fred’in en iyi bölümleri, Amelia ve Pippo’nun acı-tatlı birleşmesine odaklandığı anlarda ortaya çıkıyor, bunda yönetmenin en yakını iki oyuncunun payı büyük – kusursuz bir çekiciliği ve zarafeti olan Masina (Aylaklar) ile benzersiz Mastroianni (Tatlı Hayat). Ginger ve Fred, sanatçılara olduğu kadar, sinemanın kendisinin gelip geçici durumuna da bir saygı duruşu. “Biz birer hayaletiz,” diyor Pippo partnerine. “Karanlıktan çıkıp tekrar yok oluyoruz.” Pippo gibi Fellini de birkaç yanlış adım atıyor, ama Ginger ve Fred, unutulmaz tren istasyonu finaliyle oldukça dokunaklı bir film.
In 1986, Fellini's satiric take on television vulgarism might have been considered, well, Fellini-esque. Today, the grotesque commercials and insipid game shows he depicts pale next to reality. Billed in their heyday as Ginger & Fred, Amelia (Giulietta Masina) and Pippo (Marcello Mastroianni) are reunited after 30 years to perform their Rogers-Astaire ballroom dance tribute act on We Are Proud to Present, a television variety show. Amelia is now a widowed grandmother. Pippo has gone somewhat to seed. Can they recapture the magic amidst this surreal circus of transvestites, midgets, and a Ronald Reagan impersonator? Ginger & Fred works best when Amelia and Pippo's bittersweet reunion is center stage, thanks to the impeccable charm and grace of Masina (La Strada) and the incomparable Mastroianni (La Dolce Vita), two actors most closely associated with the director. Ginger & Fred is as much a tribute to artists as it is to the ephemeral state of cinema itself. "We are phantoms," Pippo tells his partner. "We arise from the darkness and disappear again." Like Pippo, Fellini makes a few missteps, but Ginger & Fred is ultimately quite moving film with an unforgettable train station finale.

Gösterim Programı

Screening Schedule


10 Ekim / October – 3 Kasım / November 2013
10 Ekim / October

Perşembe / Thursday

19:00 Roma / Rome


11 Ekim / October

Cuma / Friday

19:00 Aylaklar / I Vitelloni


19 Ekim / October

Cumartesi/ Saturday

14:00 Tatlı Hayat / La Dolce Vita

17:30 Ruhların Juliet’sı / Juliet of the Spirits


26 Ekim / October

Cumartesi / Saturday

13:00 Doktor Antonio’nun Baştan Çıkışı / The Temptation of Dr. Antonio

14:30 Ginger ve Fred / Ginger and Fred

17:00 Şeytanın Kurbanları / Spirits of the Dead

27 Ekim / October

Pazar/ Sunday

13:00 Beyaz Şeyh / The White Sheik

15:00 Şeytanın Kurbanları / Spirits of the Dead

17:30  Palyaçolar / The Clowns


30 Ekim / October

Çarşamba/ Wednesday

19:00 Beyaz Şeyh / The White Sheik


1 Kasım / November

Cuma/ Friday

19:00 Ginger ve Fred / Ginger and Fred


2 Kasım / November

Cumartesi/ Saturday

14:00 Ruhların Juliet’sı / Juliet of the Spirits

17:00 Palyaçolar / The Clowns

19:00 Roma / Rome


3 Kasım / November

Pazar/ Sunday

13:00 Doktor Antonio’nun Baştan Çıkışı / The Temptation of Dr. Antonio

14:30 Tatlı Hayat / La Dolce Vita

18:00 Aylaklar / I Vitelloni


Поделитесь с Вашими друзьями:


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©www.azkurs.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə